مقایسه خواص مکانیکی ساختارهای نانوالیافی پلی یورتان با پولی های طبیعی برای کاربرد به عنوان پولی مصنوعی در مهندسی بافت استخوان
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 56
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOS-20-2_004
تاریخ نمایه سازی: 2 خرداد 1403
چکیده مقاله:
پیش زمینه: غلاف تاندون فلکسور در انگشتان یک تونل فیبروسئوسی با خط سینوویال با تراکم سگمنتال بافت فیبری است که پولی نامیده می شود. پولی نوع A با ساختاری حلقوی، از مهمترین پولی ها در انگشتان دست است. روش رایج در درمان و ترمیم تاندون آسیب دیده، بازسازی دو مرحله ای آن با استفاده از سیلیکون راد می باشد که به دلیل زمان بازتوانی بلند مدت و تمایل به چسبندگی تاندون ترمیم شده به تونل فیبری- استخوانی اطرافش، همواره با مشکلاتی همراه بوده است. استفاده از پولی مصنوعی برای ترمیم آسیب های تاخیری تاندون در یک مرحله باعث می شود که ترمیم دو مرحله ای تاندون فلکسور در ناحیه یک و دو، در یک مرحله انجام شود و نیازی به استفاده از سلیکون راد و عوارض و هزینه آن نخواهد بود. در این راستا، در پژوهش پیش رو، داربست های نانوالیافی پلی یورتان (PU) برای ساخت پولی مصنوعی طراحی شده اند.مواد و روش ها: الکتروریسی برای ساخت داربست های نانوالیافی مورد استفاده قرار گرفت و خواص ساختاری و مکانیکی آنها مورد ارزیابی قرار گرفته است.یافته ها: خواص ساختاری داربست های نانوالیافی نشان دهنده نزدیکی سایز نانوالیاف پلی یورتان با الیاف پروتئینی و پلی ساکاریدی در ماتریس برون سلولی، Extracellular Matrix (ECM) می باشد. نتایج حاصل از طیف سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز، Fourier Transform Infrared (FTIR) تایید کننده حضور گروه های عاملی Polyurethane (PU) و عدم حضور واکنش های ناخواسته است. میزان تنش (۵۴/۰±۱۹/۳) و مدول یانگ (۳۹/۰±۲۰/۱) در ساختارهای نانوالیافی پلی یورتان شباهت نزدیکی به خواص مکانیکی در پولی های طبیعی را نشان می دهند.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان می دهد داربست های نانوالیافی پلی یورتان می توانند به عنوان کاندیدای مناسبی جهت ساخت پولی مصنوعی در آسیب تاندون فلکسور مطرح شوند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
Mehrnoush Nakhaei
مرکز تحقیقات ارتوپدی، آزمایشگاه استخوان و مفاصل، بیمارستان قائم (عج)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
Nafiseh Jirofti
مرکز تحقیقات ارتوپدی، آزمایشگاه استخوان و مفاصل، بیمارستان قائم (عج)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
Ali Moradi
مرکز تحقیقات ارتوپدی، آزمایشگاه استخوان و مفاصل، بیمارستان قائم (عج)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
Mohammad Hosein Ebrahimzadeh
مرکز تحقیقات ارتوپدی، آزمایشگاه استخوان و مفاصل، بیمارستان قائم (عج)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.