برآورد میزان رطوبت نسبی استان هرمزگان با استفاده از پردازش تصاویر سنجنده MODIS

​رطوبت نسبی یکی از پارامترهای مهم اقلیمی و پدیده­های جوی محسوب می­شود. هدف مطالعه حاضر ارزیابی الگوریتم­های ناحیه­ای در محاسبه مقدار رطوبت نسبی با استفاده از داده­های سنجش ازدور در استان هرمزگان است. در این راستا از محصولات (MOD۰۵ و MOD۰۷) جهت برآورد مقدار آب قابل بارش، دمای هوا و فشار سطح زمین و از محصول (MOD۳۵) جهت تست ابر استفاده شده که با انجام تست ابر حدود ۲۱۹۰ تصویر بدون ابر با درجه اطمینان ۹۵ درصد برای پردازش، شناسایی شدند. برای ارزیابی نتایج از داده­های رادیوسوند ایستگاه بندرعباس و ایستگاه های سینوپتیک در سطح استان استفاده شد که نتایج بیانگر دقت بالای الگوریتم­ها و مدل تجربی بکار برده شده است؛ به طوری که مقدار R۲ و RMSE لایه های ثبت شده از سنجنده و داده­های زمینی، قابل قبول بودند و هم خوانی مناسبی با اندازه­گیری­های ایستگاه­های زمینی دارند. نتایج این پژوهش بیانگر این است که اقلیم استان یک در حالت نیمه بیابانی قرار دارد که داری یک فصل طولانی گرم و یک فصل کوتاه خنک است. فشار سطح زمین و مقدار آب قابل بارش TPW در این استان با توپوگرافی منطقه همبستگی بالای دارند. به­طوری­که بیشترین آب قابل بارش و فشار سطح زمین در مناطق پست جلگه­ای ساحلی و کمترین آن­ها در ارتفاعات استان ثبت شده است. بر اساس نقشه­های پهنه­بندی، استان هرمزگان را از نظر رطوبت نسبی می­توان به چهار بخش از بسیار خشک با رطوبت نسبی زیر ۲۰ درصد که در ارتفاعات استان ثبت شده تا مناطق مرطوب با رطوبت نسبی بالای ۶۵ درصد که در سواحل استان ثبت شده تقسیم بندی نمود.

کلیدواژه ها:

Relative Humidity ، Hormozgan Province ، Regional Algorithms ، MODIS Sensor ، رطوبت نسبی ، استان هرمزگان ، الگوریتم های ناحیه ای ، سنجنده MODIS