تاثیرکاربرد و قابلیت فناوری اطلاعات و ارتباطات بر توسعه شهری دانش بنیان درکلان شهر تهران

در عصر دانش، پیشرفت سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات، به عنوان عنصر اصلی برای پاسخگویی به بحران های روزافزون محیطی و اجتماعی-اقتصادی شهری تلقی می شود. ازاین رو شهرهای دانش بنیان شهرهایی هستند که از فناوری و نوآوری برای بهبود کیفیت زندگی شهروندان و کارایی خدمات باهدف توسعه پایدار شهری استفاده می کنند. بر این اساس، پژوهش حاضر باهدف تاثیر کاربرد و قابلیت فناوری اطلاعات و ارتباطات بر توسعه شهری دانش بنیان تدوین شده است. روش پژوهش ازلحاظ ماهیت کاربردی، ازلحاظ نوع پژوهش توصیفی-تحلیلی (مدل سازی معادلات ساختاری) و از جهت نوع استراتژی پس رویدادی است. روش گرداوری داده­ها به صورت کتابخانه ای و میدانی بوده است. جامعه آماری شامل کارشناسان معاونت شهرسازی مناطق ۲۲ گانه شهرداری تهران می باشد که حجم نمونه به صورت نمونه­گیری هدفمند تعداد ۲۲۰ نفر مشخص گردید. برای تجزیه وتحلیل داده­های پژوهش از روش مدل­سازی معادلات ساختاری و رویکرد حداقل مربعات جزئی و از SmartPLS۳ استفاده شده است. نتایج بیانگر این است که میانگین متغیرهای کاربرد و قابلیت فناوری اطلاعات و ارتباطات و توسعه شهری دانش بنیان تهران، همراه با تمام مولفه های آن بر اساس طیف ۵ سطحی در بین دامنه ۵۱/۲ تا ۵/۳ یعنی نیمه پایدار قرار دارد. همچنین تاثیر کاربرد و قابلیت فناوری اطلاعات و ارتباطات بر توسعه شهری دانش بنیان دارای ضریب معناداری بزرگ تر از ۹۶/۱ می باشد و مسیر برای مدل اصلی پژوهش تائید می شود؛ بنابراین بهره­گیری از کاربرد و قابلیت سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه بخش های فناوری اطلاعات و ارتباطات می­تواند راه­حلی برای رفع محدودیت های توسعه شهری دانش بنیان در کلان­شهر تهران باشد.

کلیدواژه ها:

ICT use and capability ، urban sustainability ، knowledge-based urban development ، Tehran metropolis ، کاربرد و قابلیت فناوری اطلاعات و ارتباطات ، پایداری شهری ، توسعه شهری دانش بنیان ، کلان شهر تهران