مروری بر روش های شناسایی تخمک های با کیفیت بالا و بلوغ یافته در شرایط برون تنی

بلوغ تخمک ها در محیط آزمایشگاهی یا بلوغ برون تنی (In vitro maturation: IVM)، به منظور کاهش مشکلات ناشی از فزون تحریکی تخمدان ها انجام می شود. برای انجام IVM، مجموعه های کومولوس-اووسیت (COCs) از تخمدان استخراج شده و پس از انتقال به محیط بلوغ، به مدت ۲۴-۱۶ ساعت درون انکوباتور قرار میگیرند. بلوغ موفقیت آمین تخمک ها طی IVM، گامی اساسی برای تولید رویان آزمایشگاهی است که ممکن است با اهداف مختلفی از جمله درمان ناباروری در انسان، افنایش نرخ تولید در دام، و یا گسترش دامنه تحقیقات علمی انجام شود. در این چکیده، به معرفی برخی از مهمترین روشها برای تشیخیص COC های با کیفیت بالا و همچنین، ارزیابی بلوغ تخمک در شرایط آزمایشگاهی می پردازیم. روش اول: رنگ آمیزیCOC ها، مطالعات اخیر نشان داده است که استفاده از رن هایی مانند برلیانت کرسیل بلو (Brilliant Cresyl Blue: BCB) و لیزامین سبز (Lissamine Green B) میتواند در شناسایی تخمک های با کیفیت که احتمال بلوغ موفق و سپس لقاح برون تنی (IVF) موفق را دارند، موثر باشد. در رنگ آمیز BCB، تخمک های با کیفیت بالا، به رن آبی مشاهده می شوند. در رنگ آمیزی لیزامین سبز COC های سالم و با کیفیت، بدون رن باقی می مانند. در حالیکه COC آسیب دیده و با کیفیت کم، به رنگ آبی مایل به سبز مشاهده می شوند. روش دوم: پراکندگی سلولهای کومولوس. طی بلوغ تخمیک در شیرایط فیزیولوژیک، بدنبال افزایش هورمون LH، سلولهای کومولوس از اطراف تخمک پراکنده میشوند. در شرایط برون تنی نیز، گسترش سلولهای کومولوس در COC ها رامی توان به عنوان شاخصی برای تشخی بلوغ تخمک در نظر گرفت. این رویداد، با مشاهده میکروسکوپی و تهیه تصاویر دیجیتال،قابل ثبت است. روش سوم: مشاهده فضای پری ویتیلین و جسم قطبی، برای این منظور، ابتدا سلولهای کومولوس از اطرافتخمک جداسازی شده، سپس تخمک در زیر میکروسکوپ اینورت بررسی می شود. در تخمک هایی که بطور کامل بلوغ یافته اند،فضای پری ویتیلین و جسم قطبی درون آن، به راحتی قابل مشاهده اند. روش چهارم: رنگ آمیزی استو-اورسئین. این رنگ آمیزیروی تخمک های برهنه (که سلول های کومولوس از اطراف آن حذف شده اند) انجام می شود. با این روش، وضعیت بلوغ هسته ایتخمک ها (یعنی مراحل GVBD, GV، منافاز I و منافاز II) را میتوان تعیین کرد. روش پنجم: بررسی بیان ژن ها. با بررسی و مقایسه میزان بیان ژن های اختصاصی در مسیر بلوغ تخمک در محیط و تیمارهای مختلف، می توان محیط بهینه برای بلوغ تخمک ها را تعیین کرد. از جمله این ژن های اختصاصی، می توان FSHR ،GDF۹ و StAR را نام برد.

کلیدواژه ها:

بلوغ برون تنی ، لقاح برون تنی ، مجموعه کومولوس-اووسیت ، گسترش کومولوس ، رنگ آمیزی سلولی ، بلوغ هسته ای