اثربخشی آموزش های هیجان مدار بر اعتماد و انگیزش درونی زنان سرپرست خانوار و خود سرپرست مراجعه کننده به بهزیستی شهرستان مروست

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش های هیجان مدار بر اعتماد و انگیزش درونی زنان سرپرست خانوار و خود سرپرستمراجعه کننده به بهزیستی شهرستان مروست بوده است. روش پژوهش توصیفی و در حیطه پژوهش های نیمه آزمایشی بودهاست. جامعه آماری پژوهش شامل زنان بی سرپرست تحت پوشش بهزیستی مروست تشکیل داد. نمونه پژوهش ۴۰ زنسرپرست خانوار بودند که به شیوه نمونه گیری در دسترس و بر اساس ملاکهای ورود و خروج به پژوهش انتخاب و با گمارشتصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه ۲۰ نفر) قرار گرفتند. جهت گردآوری داده ها از دو روش کتابخانه ای(اسنادی) که در طی آن از منابع کتابخانه ای و اسناد برای شناسایی ابعاد مختلف موضوع تحقیق استفاده می شود و روشمیدانی که براساس آن اطلاعاتی درباره یک خصوصیت در جامعه جمع آوری می کنیم که شامل افراد مختلف است، استفادهشده است. در این پژوهش ابتدا با استفاده از بسته مداخله آموزش هیجان مدار به آموزش های لازم پرداخته خواهد شد و بعداز آن با استفاده از پرسشنامه به بررسی و تحلیل در گروههای کنترل و آزمایش پرداخته خواهد شد ابزار مورد بررسی بستهآموزش هیجان مدار (میر زاده و همکاران، ۱۳۹۱ ) که در ۹ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای برگزار خواهد شد می باشد. همچنین ازپرسشنامه های انگیزش درونی مک آلی ( ۱۹۸۹ )، پرسشنامه اعتماد عمومی جوادی( ۱۳۹۳ ) بوده است. بر اساس نتایج بدستآمده از فرضیه ها ملاحظه شد که آموزش های هیجان مدار باعث افزایش اعتماد و انگیزش درونی در زنان بی سرپرستشهرستان مروست شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش های هیجان مدار ، اعتماد ، انگیزش درونی ، زنان بی سرپرست