ارتباط بین صلاحیت بالینی با شجاعت اخلاقی در پرستاران شاغل در بیمارستان های آموزشی شهر همدان

مقدمه: ارائه مراقبت های پرستاری باکیفیت همواره دغدغه اصلی پرستاران بوده است. صلاحیت و شجاعت اخلاقی از عوامل موثر بر ارائه خدمات پرستاری محسوب می گردد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط صلاحیت بالینی با شجاعت اخلاقی در پرستاران انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی از نوع همبستگی است که در سال ۱۴۰۱ در بیمارستان های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام گرفت. ۱۲۳ نفر از پرستاران شاغل به روش نمونه­گیری تصادفی ساده وارد مطالعه شدند. ابزارهای مورد استفاده در این مطالعه شامل: پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه شجاعت اخلاقی سکرکا و پرسشنامه صلاحیت بالینی لیو و همکاران بوده است. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t-test مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه و ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS ۱۶ انجام شد. یافته ها: نتایج  نشان داد که بیشتر مشارکت کنندگان زن (۵۴/۷۱%)، متاهل (۶۳/۴۱ %) و دارای سطح تحصیلات کارشناسی (۸۲/۹۳%) بودند. میانگین و انحراف معیار نمرات صلاحیت بالینی و شجاعت اخلاقی پرستاران به ترتیب برابر با ۲۲/۳۲ ± ۱۵۱/۱۸ و ۷/۴۷ ± ۵۹/۵۶ بود که نشان دهنده متوسط بودن میزان صلاحیت بالینی و بالا بودن شجاعت اخلاقی می­باشد. همچنین مشخص شد که بین شجاعت اخلاقی و صلاحیت بالینی پرستاران ارتباط آماری معنی دار و مستقیم ولی ضعیفی وجود دارد (۰/۰۰۱ = P ، ۰/۲۷۲ = r). نتیجه گیری: از آنجا که بر اساس نتایج، میزان صلاحیت بالینی پرستاران متوسط بود لذا میتوان جهت ارتقای صلاحیت بالینی، کارگاه های آموزشی پیشنهاد نمود و از طرفی چون بین صلاحیت بالینی و شجاعت اخلاقی پرستاران ارتباط ضعیفی وجود داشت می توان چنین نتیجه گرفت که عوامل دیگری بجزء صلاحیت بالینی با شجاعت اخلاقی مرتبط است که مستلزم مطالعات بیشتری است.

کلیدواژه ها:

Clinical Competence ، Moral Courage ، Nurses ، صلاحیت بالینی ، شجاعت اخلاقی ، پرستاران