ارزیابی اثربخشی دوره های تئوری مربیگری از دیدگاه مربیان رشته های رزمی بر اساس مدل کرک پاتریک

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی دوره های تئوری مربیگری از دیدگاه مربیان رشته های رزمی بر اساس مدل کرک پاتریک است. پژوهش حاضر کاربردی از نوع پژوهش های توصیفی-پیمایشی و به صورت میدانی می باشد. جامعه آماری کلیه مربیان شرکت کننده در دوره های تئوری مربیگری رشته های رزمی  در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ تشکیل می دهند. طبق فرمول تخمین حجم نمونه کوکران در جامعه آماری، ۳۸۴ نمونه به روش نمونه گیری تصادفی ساده مورد بررسی قرار گرفت. از پرسشنامه ی دوره های تئوری مربیگری استفال بیم (۲۰۱۴) ترجمه مهرزاد حمیدی در ۱۹ مورد شامل چهار عنوان(واکنش، یادگیری، رفتار و نتیجه گیری) استفاده گردید و با توجه به آزمون آلفای کرونباخ پایایی آن تایید شد. به منظور بررسی نرمال بودن توزیع داده های متغیرهای جامعه از آزمون کولموگوروف–اسمیرنوف استفاده گردید. جهت آزمودن فرضیه های مطرح شده،آزمون تحلیل عاملی تاییدی سلسله مراتبی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج در سطح واکنش «تازگی داشتن، رضایت داشتن، علاقه داشتن، ایجاد انگیزه و نحوه بیان مطالب» درسطح بالایی بودند. در سطح یادگیری «ارزشیابی دوره، ارزشیابی همکاران و استفاده از  نرم افزار و جلوه های بصری برای ارائه مطالب» در حد متوسط بودند. در سطح رفتار «برخورد گرم و صمیمی، تکریم و احترام به شرکت کنندگان، پاسخگویی مناسب مدرسین و مسئولین برگزاری» در حد متوسط بودند. در سطح نتایج «تغییر در میزان ارتباط با ورزشکاران، تغییر و بروز شدن سطح معلومات ورزشی، تغییر در فرایند آموزش به ورزشکار، افزوده شدن نکات فنی و تخصصی» بالاتر از حد متوسط می باشد. مدیران ورزشی فدراسیون ها باید با پایش و آسیب شناسی قسمت هایی که دارای اثربخشی لازم نبوده­اند نسبت به افزایش کیفیت و تغییرات بر اساس آسیب شناسی اقدام کنند و تلاش کنند که موارد دارای ایراد به نحو احسنت در جهت ارتقاء کیفی دوره های آموزشی برنامه ریزی شده به عنوان یک رکن اساسی در توسعه ورزش کشور پایش شوند.

کلیدواژه ها:

دوره تئوری مربیگری ، وفاداری ، رشته رزمی ، مدل کرک پاتریک