بررسی تاثیر عوامل محیطی بر توانایی سیستم کجاوه در استحصال آب

استحصال آب در محل، تنها یکی از تکنیک های استحصال آب باران است که شامل طیف وسیعی از روش های سنتی و نوآورانه می باشد. با اعمال مدیریت صحیح و احداث مکانیزه آن، می توان کارایی این روش ها را را بهبود بخشید. با الگوگیری از معماری سنتی ایران و اصلاح روش های موجود استحصال آب باران، سیستم استحصال آب کجاوه برای کشت گیاه و یا تغذیه آبهای زیرزمینی به صورت تکرار مخروط های معکوس طراحی شده است. به منظور بررسی عوامل موثر بر سیستم کجاوه، در این مطالعه ۱۳ تیمار مختلف مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد ساختاری با قطر پایه و ارتفاع مخروط خاص، که با توجه به شرایط اقلیمی و جغرافیایی منطقه تعیین می شود، دارای بیشترین عملکرد در استحصال آب می باشد. با توجه به شرایط اولیه متفاوت برای این تیمارها، ساختاری با شیب دیواره ۳/۰ متربرمتر، قطر پایه مخروط برابر با ۵۰ سانتی متر، خاک لوم، شدت بارندگی ۱۲ سانتی متر در ساعت و طول مدت بارندگی ۱۰ دقیقه، بهترین نتایج از نظر استحصال آب باران را به همراه داشت و به صورت میانگین ۹/۱۴ درصد آب بیشتری نسبت به حالت بدون ساختار در منطقه هدف فراهم کرد.

کلیدواژه ها:

سیستم استحصال آب ، شدت بارندگی ، طول مدت بارندگی ، فرسایش ، مدیریت خاک