رهیافتی تصمیم-محور به ادراک چند پایا

چندپایایی ادراکی - زمانی که دو یا چند ادراک در پاسخ به یک ورودی حسی مبهم متناوب یا تغییر می کنند- قرن ها با استفاده از رویکردهای متنوع مورد مطالعه قرار گرفته است و بینش هایی را در مورد مجموعه متنوعی از عملکردهای شناختی (مانند استنتاج ادراکی، توجه، آگاهی بصری) فراهم آورده است. با این حال، نظریه های برجسته این پدیده نقش مهمی را که مقوله های ارزشی بازی می کند (مانند پاداش)، توضیح نمی دهند؛ به برای مثال، ادراکات الحاق شده با پاداش برای دوره های طولانی تری نسبت به ادراکات الحاق نشده غالب هستند. ما چندثباتی ادراکی را از نظر یک فرایند تصمیم گیری، با استفاده از فرمالیسم یک فرایند تصمیم گیری مارکوف نیمه مشاهده پذیر (POMDP) دوباره صورت بندی می کنیم. در مدل ما، اطلاعات در مورد محرک های درک شده جمع می شود که به درستی پاداش را به عنوان شکلی پویا از ارزش زیبایی شناختی متغیر با زمان ارائه می دهد. راه حل POMDP، سیاست ادراکی بهینه است که چندین جنبه مورد پرسش از رقابت را تکرار و توضیح می دهد. در مجموع، رهیافت تصمیم گیری مبتنی بر پردازش مقوله های ارزشی ما از چندثباتی ادراکی با مدل های قبلی هم افزایی می کند و همچنین درک جامع تری از جنبه های محاسباتی و الگوریتمی این پدیده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

چندپایایی ادراکی ، عملکردهای شناختی ، تصمیم گیری