رابطه خود شیفتگی و تفکرات پارانوئید با خودکارآمدی دانشجویان

مطالعه حاضر با هدف رابطه خود شیفتگی و تفکرات پارانوئید با خودکارآمدی دانشجویان انجام شد. این پژوهش با توجه به هدف ، از نوع مطالعات کاربردی است ، از نظر ماهیت روش شناختی ، با توجه به اینکه این پژوهش رابطه ی بین میزان رابطه خود شیفتگی و تفکرات پارانوئید با خودکارآمدی دانشجویان را در یک مقطع زمانی خاص مورد بررسی و مطالعه قرار می دهد، لذا فقط به توصیف وضع موجود می پردازد و بدون دستکاری یا کنترل متغیرها، رابطه ی بین دو متغیر ؛ دانشجویان را مورد مطالعه قرار می دهد. از این رو تحقیق از جنس پژوهش های توصیفی و از نوع همبستگی است . جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه یادگار امام (ره ) می باشد. نمونه آماری پژوهش حاضر با استفاده از جدول مورگان تعداد آن ها تعیین گردیده است . به منظور انجام نمونه گیری و انتخاب نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای - تصادفی استفاده شد. ابزار سنجش شامل پرسشنامه شخصیت خودشیفته ؛مقیاس افکار پارانوئیدی گرین و همکاران (GPTS) وپرسشنامه استاندارد خودکارآمدی (SEQ-C) می باشد.جهت تجزیه و تحلیل استنباطی از آزمون های (ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن »به منظور تعین میزان همبستگی هر یک از متغیرهای مورد بررسی «، و رگرسیون چند متغیره »به منظور تعیین سهم پیش بینی کنندگی هر یک از متغیرهای پیش بین در رابطه با متغیرهای ملاک (« استفاده شد. سپس با استفاده از نرم افزار SPSS به تجزیه و تحلیل داده ها و تایید یا رد فرضیه های پژوهش پرداخته شد.

کلیدواژه ها:

خود شیفتگی ، ذتفکرات پارانوئید ، خودکارآمدی ، دانشجویان