مقایسه خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی در بین دانش آموزان کلاس های چند پایه و عادی در مدارس ابتدایی منطقه محروم

هدف از پژوهش حاضر، بررسی مقایسه خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی در بین دانش آموزان کلاس های چند پایه وعادی در مدارس ابتدایی منطقه محروم بود. روش تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ روش جمع آوری دادهها از نوع پس رویدادی یاعلی - مقایسه ای است . جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دو گروه از دانش آموزان کلاسهای چندپایه و دانش آموزان در مدارس ابتدایی منطقه محروم شهر گرگان در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. جهت انتخاب نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. بدین منظور، ابتدا از میان دانش آموزان کلاسهای چندپایه ، ۱۰۰ نفر انتخاب و به منظور همتاسازی به تعداد ۱۰۰نفر نیز از دانش آموزان عادی ، نمونه به عمل آمد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جری جینگ و ویکی مورگان (۱۹۹۷) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی : والرند و همکاران (۱۹۸۹) بود. جهت تجزیه وتحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و از آزمون تی مستقل انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان کلاسهای چندپایه و عادی در مدارس ابتدایی منطقه محروم تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰). بنابراین ، نتیجه گرفته می شود که خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان کلاسهای چندپایه نسبت به دانش آموزان عادی پایین تر بوده و لازم است تا به این دانش آموزان توجه بیشتری شود.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ، کلاس چندپایه