اثرات استفاده از پروبیوتیک تجاری پاورپروچیتیکا بر عملکرد و درصد زنده مانی میگوی پا سفید غربی (L.Vannamei)

آبزی پروری یکی از روشهای مهم در تولید غذا در جهان است که پرورش میگو نقش مهمی را در این زمینه بازی می کند. متاسفانه افزایش تولید میگو به شیوه کنونی ، مشکلاتی همچون گسترش بیماریها و اثرات نامطلوب زیست محیطی را به همراه دارد. استفاده از پروبیوتیک در تغذیه میگو کمک بسیاری در جهت بالابردن ایمنی و حفظ محیط زیست میکند. در این مطالعه به منظور بررسی اثرات استفاده از پروبیوتیک تجاری پاورپرو چیتیکا بر عملکرد و زنده مانی میگوی آزمایشی طراحی شد که در آن از سه سطح ۱۰۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم پروبیوتیک در مقایسه با گروه شاهد وجود داشت . دمای آب پرورشی ۳۳-۲۸ درجه سانتی گراد و میزان شوری آب ۳۵-۴۲ ppm بود. نتایج مطالعه نشان داد که استفاده از سطوح مختلف پروبیوتیک اثرات معنی داری بر وزن نهایی ، طول نهایی ، ضریب تبدیل غذایی ، نرخ ویژه رشد و درصد زنده مانی داشت . استفاده از سطوح مختلف پروبیوتیک بطور معنی داری باعث کاهش ضریب تبدیل غذایی ، افزایش وزن نهایی ، افزایش طول نهایی ، افزایش نرخ وزن نسبی و افزایش نرخ رشد ویژه در مقایسه با گروه شاهد شد. بطور کلی استفاده از پروبیوتیک در تغذیه میگو توانست اثرات مثبتی بر پارامترهای عملکردی و درصد زنده مانی داشته باشد که این به نوبه خود می تواند کمک بسیاری به پرورش دهندگان در زمینه افزایش سودآوری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

پروبیوتیک ، عملکرد رشد ، زنده مانی ، میگوی پاسفید غربی