پیش بینی بهزیستی روانشناختی نوجوانان ورزشکار بر اساس عملکرد خانواده با میانجیگری تاب آوری

زمینه و هدف: امروزه، بهزیستی روانشناختی نوجوانان به عنوان یکی از موضوع های مهم و پرکاربرد در حوزه روانشناسی و علوم اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. درک عواملی که بر بهزیستی روانشناختی این گروه سنی تاثیر می گذارند، از جمله مهمترین اولویت های تحقیقاتی در این زمینه محسوب می شود. یکی از این عوامل، عملکرد خانواده و سطح تاب آوری نوجوانان است که به طور مستقیم و غیرمستقیم می تواند به بهبود یا بدتر شدن بهزیستی روانشناختی آنان کمک کند. هدف پژوهش حاضر پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس عملکرد خانواده با در نظر گرفتن نقش میانجی تاب آوری در نوجوانان بود. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. در پژوهش حاضر جامعه آماری شامل دانش آموزان ورزشکار مقطع دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بودند. تعداد افراد نمونه نهایی ۲۵۰ دانش آموز بودند که به صورت دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ی تاب آوری کونر و دیویدسون (۲۰۰۳) ، مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹)، پرسشنامه عملکرد خانواده اپستین و همکاران (۲۰۰۷) بودند. یافته ها: نتایج آزمون آماری نشان داد شاخص های برازش مدل پژوهش در وضعیت مطلوبی قرار داشت. متغیر عملکرد خانواده بر بهزیستی روانشناختی هم اثر مستقیم و هم اثر غیرمستقیم (به واسطه تاب آوری) داشت(p<۰.۰۵). تاب آوری به صورت مستقیم بر بهزیستی روانشناختی اثر مستقیم معنادار داشت (p<۰.۰۵). نتیجه­ گیری: از نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که عملکرد خانواده و تاب آوری از جمله عوامل مهمی هستند که می توانند بهزیستی روانشناختی نوجوانان را تحت تاثیر قرار دهند. این یافته ها نشان می دهند که برنامه ها و مداخله هایی که به بهبود عملکرد خانواده و افزایش سطح تاب آوری نوجوانان می پردازند، می توانند بهبود بهزیستی روانشناختی آنان را ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

Psychological well-being ، family functioning ، resilience ، بهزیستی روانشناختی ، عملکرد خانواده ، تاب آوری