The Mediating Role of Parental Stress in the Relationship Between Mindful Parenting and Behavioural Problems in Preschool Children

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین والدگری ذهن ­آگاهانه با مشکلات رفتاری کودکان پیش ­دبستانی با نقش میانجی استرس والدینی بود. روش پژوهش: جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کودکان پیش ­دبستانی شهر قزوین در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از بین آن­ها ۲۲۰ نفر به شیوه نمونه­ گیری  در دسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه فرزندپروری ذهن ­آگاهانه مک کافری و همکاران (۲۰۱۵)، پرسشنامه استرس والدینی آبیدین (۱۹۹۵) و پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان شهیم و یوسفی(۱۳۷۸) بود.  برای تحلیل مدل علی از الگویابی تحلیل مسیر و نرم افزار ایموس ۲۴ استفاده شد. یافته­ها:  نتایج نشان­گر برازش کامل مدل با داده ها بود. همچنین نتایج تاثیر مستقیم و معناداری را بین والدگری ذهن­ گاهانه و استرس والدینی با مشکلات رفتاری کودکان نشان داد. همچنین تحلیل نقش میانجی نشان داد که استرس والدینی در ارتباط بین والدگری ذهن­آگاهانه با مشکلات رفتاری کودکان  نقش میانجی دارد. بحث و نتیجه­گیری: در تدوین مداخله­ های روان­شناختی جهت کنترل و درمان مشکلات رفتاری کودکان، باید به نقش والدگری ذهن ­آگاهانه و استرس والدینی توجه ویژه مبذول شود. همچنین ضروری است درمانگران با در نظر گرفتن این متغیرها برنامه­ های نظارت و کنترل مناسبی برای این مشکلات رفتاری، طراحی و اجرا کنند.

کلیدواژه ها:

Behavioural Problems ، Mindful Parenting ، Parental Stress ، Preschool Children ، استرس والدینی ، کودکان پیش دبستانی ، مشکلات رفتاری ، والدگری ذهن آگاهانه