The Role of Religious Orientation (External - Internal) with the mediation of Self-concept and Distress tolerance in the presentation of Obsessive-compulsive Symptoms in Students

مقدمه: وسواس از جمله اختلالات اضطرابی ناتوان­ کننده است که بر روی کیفیت زندگی تاثیر منفی دارد، بنابراین توجه به عوامل زیربنایی شکل­ گیری آن اهمیت زیادی دارد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی نقش جهت­ گیری مذهبی (بیرونی- درونی) با میانجی­گری خودپنداره و تحمل پریشانی در بروز نشانه ­های وسواس دانش­آموزان بود. روش پژوهش: این پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش کلیه دانش ­آموزان پایه هفتم متوسطه ناحیه دو یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. از جامعه مذکور تعداد ۳۱۰ نفر براساس روش نمونه­ گیری خوشه ای چند مرحله­ ای به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه­ های وسواس فکری عملی ییل براون YBOCS (۱۹۸۹)، جهت­ گیری مذهبی آلپورت ARO (۱۹۶۷)، خودپنداره راجرز RSS (۱۹۵۷) و تحمل پریشانی  DTS (سیمونز و گاهر، ۲۰۰۵) پاسخ دادند. سپس داده ­ها با استفاده از نرم افزار Spss-۲۶، AMOS و با استفاده از آزمون ماتریس همبستگی و  تحلیل مسیر  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که جهت گیری مذهبی بیرونی با واسطه­ گری تحمل پریشانی وسواس را پیش بینی نمی کند و اثر غیر مستقیم بر وسواس ندارد (۰/۰۰۶ =β، ۰/۳۷۴=P)  ولی جهت گیری مذهبی درونی با واسطه­­ گری خودپنداره و تحمل پریشانی وسواس را پیش بینی می­ کند (۰/۰۲۶- =β، ۰/۰۴۷=P). بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، جهت ­گیری مذهبی درونی با اثرگذاری بر روی خودپنداره و تحمل پریشانی، می­تواند باعث کاهش نشانه­ های وسواس ­شود.

کلیدواژه ها:

Obsessive-Compulsive Disorder ، Religious Orientation ، Self-concept ، Distress Tolerance. ، وسواس ، جهت گیری مذهبی ، خودپنداره ، تحمل پریشانی