شناسایی و ارزیابی ریسک پروژه های عمرانی مترو

هدف مقاله حاضر بررسی شناسایی و ارزیابی ریسک پروژه های عمرانی مترو می باشد که به منظور بررسی هدف از روش توصیفی- تحلیلی بهره گرفته است و همچنین در این پژوهش، نقش مدیریت ریسک در سیستم شبکه حمل ونقل مترو با تاکید بر مخاطرات، پیامدهای احتمالی مربوط تبیین و راهبردهای مناسب ارائه کرده است. با توجه به رشد روزافزون جمعیت شهری و لزوم جابجایی مناسب، سیستم حمل ونقل مترو در کلان شهرها به عنوان راهکار اساسی همواره مدنظر صاحب نظران جهت رفع مشکلات ترافیک شهرها قرار گرفته است. رشد و توسعه ی خطوط مترو در شهرهای بزرگ دنیا منجر به رشد و توسعه در تکنیک ها و تجهیزات بکار برده در آن شده است. ولی این نکته مهم حائز اهمیت است که سیستم مترو به دلیل شرایط خاصی که دارند همواره تحت تاثیر منابع جدید، در معرض ریسک قرار دارند. پروژه ساخت مترو یکی از پروژه هایی است که متاسفانه باوجود انجام ارزیابی ریسک صحیح و شناسایی اولویت بندی خطرات در این حوزه همواره با وقوع حوادث شغلی همراه می باشد. لازمه ارتقای ایمنی حمل ونقل ،تلقی ایمنی به عنوان یک وجه مستقل سیستم است. سازمان های مربوطه باید موارد مرتبط با ایمنی را در زمینه خدمات، فرآیندها و اقدامات بررسی نموده و نسبت به عملکرد صحیح عناصر خود اطمینان حاصل نمایند. مدیریت ریسک دستیابی به سازوکارهای موثر برای تخمین زمان وقوع یک پیشامد منفی و خطرزا است مدیریت حمل ونقل شهری، باید اجزای ریسک های مربوطه را بشناسد و آن ها را مدیریت نماید؛ بنابراین مدیریت ریسک به عنوان ابزاری که باعث شناسایی، تحلیل، تدبیر و برنامه ریزی برای مواجه شدن با خطر است کاربرد وسیعی یافته است. بنابراین نتایج بیانگر این است که شناسایی ریسک های ساخت وساز در پروژه های قطار شهری (مترو) یک فرآیند از دانش فشرده است که سهامداران و جوامع مختلف را درگیر می کند. در جوامع امروزی زیرساخت های لازم در حوزه صنعت راه آهن در حال پیشرفت می باشند و متروی شهری نیز بخشی از این زیرساخت ها محسوب می گردد.

کلیدواژه ها:

صنعت مترو ، ریسک ، پروژه های عمرانی ، شناسایی و ارزیابی ریسک ، کاهش ریسک.