نقش مخرب وابستگی به فناوری در آموزش متوسطه

توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه های اخیر به چشمگیرترین پیشرفت ها در حوزه آموزش و پرورش منجر شده است. از استفاده از رایانه ها و اینترنت در کلاس های درسی تا ابزارهای نرم افزاری برای آموزش تعاملی، فناوری امروزی در آموزش متوسطه و نهادهای آموزشی دارای نقش بسیار حیاتی است. با این حال، این پیشرفت ها همراه با چالش هایی نیز هستند که ممکن است بر آموزش و پرورش اثرات منفی بگذارند. امروزه، تکنولوژی به گونه ای بی سابقه وارد زندگی روزمره ما شده که نتوان آن را نادیده گرفت. به همین دلیل، تکنولوژی در آموزش متوسطه نیز نقش مهمی ایفا می کند. از یک سو، استفاده از فناوری در آموزش می تواند امکانات بیشتری را برای دانش آموزان فراهم کند و روند یادگیری را بهبود بخشد. از سوی دیگر، انتظارات جامعه و صنعت از فارغ التحصیلان نیز تغییر کرده و توانایی استفاده از فناوری و دسترسی به اطلاعات به عنوان مهارت های اساسی محسوب می شوند. اما در کنار مزایای فناوری در آموزش، مشکلات و چالش هایی نیز وجود دارد که می تواند به طرزی ناخوشایند بر تحول و آموزش متوسطه تاثیر گذار باشد. یکی از این چالش ها، وابستگی زیاد به فناوری است که ممکن است به کاهش توانایی های تفکری و ارتباطی دانش آموزان منجر شود. این وابستگی می تواند باعث کاهش توانایی های اجتماعی و حتی اختلال در توانایی های تصمیم گیری و حل مسئله دانش آموزان شود. این مقاله به بررسی نقش مخرب وابستگی به فناوری در آموزش متوسطه می پردازد و تاثیرات آن بر توانایی های تفکری، ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان را مورد بررسی قرار می دهد

کلیدواژه ها:

فناوری ، دبیران ، دانش آموزان ، اثرات مخرب ، آموزش متوسطه.