بهینه سازی نسبت کارایی هیدروفویل دوبعدی با الگوریتم مش مورفر/ اپتیمایزر

در این تحقیق ابتدا فرآیند شبیه سازی عددی هیدروفویل ناکا ۰۰۱۵ با زاویه ی حمله ی ۶ درجه بر پایه ی روش حجم محدود مورد بررسی قرار گرفته و سپس بهینه سازی شکل هندسی به کمک الگوریتم مش مورفر/ اپتیمایزر و برپایه ی ساختار شبکه و در جهت افزایش ضریب کارایی هیدروفویل اعمال شده است. در بهینه سازی به روش مش مورفر، نواحی تغییر شکل توسط جابه جایی که به مجموعه نقاطی کنترلی داده می شود، دست کاری می شود. ناحیهی تغییر شکل یافته در عمومی ترین حالت در مختصات دوبعدی به صورت مستطیلی و در مختصات سه بعدی به صورت منشور مستطیل القاعده تعریف می شود و تعریف نقاط باید به صورتی باشد که داخل ناحیه مورد نظر قرار گیرد. جابه جایی به وسیله ی نقاط کنترلی توسط کاربر و به وسیلهی جهت هایی که تعیین می شود، انجام می پذیرد و سپس این جابه جایی به شبکه به صورت یک تغییر شکل یکنواخت با درونیابی جابه جایی بر اساس یک تابع پایه شعاعی یا تانسور چند جمله ای ساخته شده به وسیله ی برنستین اعمال می شود. نتایج حاصل از بهینه سازی هیدروفویل ناکا ۰۰۱۵ عملکرد موفق آمیز روش مش مورفر را نشان داد، به طوری که ضریب کارایی هیدروفویل (نسبت ضریب لیفت به درگ) به کمک این روش از ۸.۸۴۷ به ۱۱.۵۵۴ افزایش پیدا کرد.

کلیدواژه ها:

هیدروفویل ، مش مورفر ، بهینه سازی