مروری بر پیوندزنی پلی اولفین ها با اکستروژن واکنشی

آنجا که پلی اولفین ها ساختاری غیرقطبی دارند و آب گریز هستند،استفاده از اکستروژن واکنشی به صرفه ترین روش چه از لحاظ اقتصادی و چه از لحاظ زمانی برای حل این مشکل است. در واقع اکستروژن واکنشی روشی برای ارتقای خواص پلیمر و اصلاح ساختار آن است. در این میان استفاده از مونومرهای قطبی نظیر مالئیک انیدرید یا ترکیبات اکریلاتی، روش مرسوم محققان دانشگاهی و صنعتی برای قطبی کردن پلی اولفین ها است.در این پژوهش اصلاح شیمیایی پلی اولفین ها از طریق عوامل قطبی مورد بررسی قرار گرفته است. در بخش اول به سازوکار کلی واکنش پرداخته شده است. درادامه واکنش های جانبی و شرایط کلی مورد نیاز واکنش مورد بررسی قرار گرفته است. در ادامه انواع مونومرهای معمول برای فرایند پیوندزنی و روش های آزمایشگاهی مرسوم برای ارزیابی مونومر پیوند زده شده به پلی اولفین مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

فرایند اکستروژن واکنشی ، پلی اولفین ها ، مونومر قطبی ، آغازگر