بررسی تبارشناسی و تنوع ژنتیکی تشی (Hystrix indica) بر اساس ژن سیتوکروم بی میتوکندریایی در استان فارس
محل انتشار: مجله انسان و محیط زیست، دوره: 21، شماره: 4
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 161
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SRBAU-21-4_002
تاریخ نمایه سازی: 27 فروردین 1403
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: تشی به عنوان بزرگ ترین جونده ایران در سالیان اخیر دچار تعارضاتی با انسان در خصوص تخریب باغات و محصولات کشاورزی و نیز بروز تلفات به واسطه شکار غیرمجاز و استفاده از سموم شیمیایی شده است و با این وجود اطلاعات کار آمدی که زمینه ایجاد برنامه مدیریتی و حفاظتی برای این گونه را فراهم کند وجود ندارد، به همین منظور این مطالعه با هدف بررسی ساختار و تنوع ژنتیکی تشی در زیستگاه های استان فارس به انجام رسید.
روش بررسی: ۱۵ نمونه تیغ و بافت از این گونه در زیستگاه های استان فارس جمع آوری شد. پس از استخراج DNA، ژن سیتوکروم بی میتوکندریایی در ۱۳ نمونه توسط واکنش زنجیره ای پلی مراز، تکثیر و ۹۱۲ جفت نوکلئوتید از این ژن برای هر نمونه توالی یابی و ویرایش شد.
یافته ها: براساس درخت تبارشناسی ترسیم شده با بیشینه احتمال، تمامی نمونه های مورد مطالعه مربوط به یک شاخه و از گونه Hystrix indica هستند. در بین نمونه های مورد بررسی تنها دو هاپلوتایپ متفاوت شناسایی و تنوع هاپلوتایپی برابر با ۲۸۲/۰ و تنوع نوکلئوتیدی ۰۰۰۲۹/۰ برآورد شد.
بحث و نتیجه گیری: براساس نتایج بدست آمده میزان تنوع هاپلوتایپی تشی در استان فارس پایین بوده براین اساس پیشنهاد می-شود ضمن انجام مطالعات جمعیت شناختی با تدوین برنامه مدیریتی و حفاظتی برای این گونه، از بحران های بیشتر محیط زیستی مرتبط با آن نظیر اختلال در زنجیره غذایی جلوگیری گردد.
کلیدواژه ها: