کاربرد هیدروژل های مبتنی بر کیتوزان و زخم پوش ها

پیشرفت ها در زمینه بیو مواد منجربه مطالعات متعددی بر روی دستگاه های زیست سازگار جایگزین وتوسعه آن ها باتمرکز بر خواص، مزایا، محدودیت ها و استفاده از منابع جایگزین شده است. پلی ساکارید هابه دلیل مزایایی مانند زیست سازگاری، زیست تخریب پذیری و هزینه کم،به طور گسترده ای درتوسعه هیدروژل ها استفاده شده اند. در میان پلی ساکارید ها ی مورد مطالعه درتهیه هیدروژل، کیتوزان (خالص یاترکیب شده باپلیمر ها ی طبیعی/ سنتتیک)به طور گسترده برای استفاده در زمینه زیست پزشکی مورد بررسی قرار گرفته است. باتوجه به کاربرد های بالقوه هیدروژل ها ی مبتنی برکیتوزان، این بررسی بر آخرین پیشرفت ها ی حاصل شده در زمینه آماده سازی، خواص و دستاورد های برجسته آنهابرای تحویل دارو و مهندسی بافت هم چنین در زخم پوش ها نیز تمرکز دارد. (Pelláa, ۲۰۱۸) کیتوزان از استیل زدایی کیتین بدست می آید و به دلیل سازگاری زیست شناسی با بقیه مواد، غیر سمی بودن، قدرت جذب بالا و در دسترس بودن به عنوان یک حامل دارویی به کار می رود. کیتین یک موکو پلی ساکارید طبیعی که به وفور در اسکلت خارجی بندپایانی مانند میگو، خرچنگ و همچنین گیاهان پست از قبیل مخمرها و کوتیکول حشرات یافت می شود. کیتین، از واژه یونانی کیتون، به معنای پوشش سخت گرفته شده است؛ این ترکیب برای اولین بار توسط براکونوت سال ۱۸۱۱ تشریح شد.

کلیدواژه ها:

هیدروژل ، کیتوزان ، زخم پوش ، مهندسی بافت