اقدام پژوهی چگونه توانستم مشکل کم رویی و گوشه گیری را در دانش آموزانم از بین ببرم؟

در بسیاری از کلاسهای درسی دانش آموزانی دیده میشوند که آرام، کمرو و خجالتی هستند. این افراد در زندگی روزمهی خود اغلب اوقات با اعضاء خانواده و همسالان آشنا بازی میکنند و از غریبه ها اجتناب می ورزند شرم و خجالت این افراد ممکن است. آنها را از اکتساب مهارت ها و آمادگیهای لازم برای بسیاری از فعالیتهایی که همسالانشان از آن لذت می برند و یا اصولا برای رشد شخصیت آنها ضروری است. بازدارد. ارزیابی والدین و معلمین از این گروه متفاوت است بعضا آنها را دانش آموزانی بی آزار و خوب می شناسند و گاه ممکن است با حالت دلسوزانه به آنها بنگرند و با این گونه رفتار آنها را غیر عادی تلقی کنند ، لیکن در مقایسه با اختلالات رفتاری دیگر کمتر اتفاق می افتد که این گروه افراد به عنوان موارد حاد مشکلات کلاس و مدرسه بر شمرده شوند. این دانش آموزان گرچه برای معلم و همکلاسیهای خود مشکلی ایجاد نمی نمایند، ولی ممکن است به علت رنج ناشی از احساس تا امنی و بی کفایتی در خود یکی از ناشادترین کودکان باشند. اگر در مورد رفتار غیر اجتماعی آنان چاره ای اندیشیده نشود این کودکان احتمالا در معرض بیماریهای روانی قرار خواهند گرفت