نقش بازی درمانی در افزایش انگیزه و یادگیری دانش آموزان مبتلا به دیسلکسیا
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 82
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HEPCONF04_129
تاریخ نمایه سازی: 2 فروردین 1403
چکیده مقاله:
دیسلکسیا، یک اختلال عصبی رشدی است که بر خواندن، نوشتن و املا تاثیر می گذارد. این اختلال، شایع ترین ناتوانی یادگیری در کودکان است و حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از افراد را تحت تاثیر قرار می دهد. دانش آموزان مبتلا به دیسلکسیا در پردازش اطلاعات زبانی، به ویژه در رمزگشایی و رمزگذاری کلمات، با مشکل مواجه می شوند. این امر می تواند منجر به چالش های متعددی در یادگیری، از جمله درک مطلب، نوشتن و مهارت های زبانی شود. علاوه بر چالش های یادگیری، دیسلکسیا می تواند پیامدهای عاطفی و اجتماعی منفی نیز داشته باشد. دانش آموزان مبتلا به دیسلکسیا ممکن است در معرض خطر عزت نفس پایین، اضطراب، افسردگی و انزوای اجتماعی قرار داشته باشند. بازی درمانی، یک رویکرد روان شناختی است که از بازی برای ارتقای سلامت عاطفی و اجتماعی کودکان استفاده می کند.. بازی درمانی می تواند با ایجاد تجربیات یادگیری لذت بخش و جذاب، انگیزه دانش آموزان برای یادگیری را افزایش دهد. بازی درمانی می تواند به دانش آموزان در ارتقای مهارت های خواندن، نوشتن و املا کمک کند. این مقاله به بررسی نقش بازی درمانی در افزایش انگیزه و یادگیری دانش آموزان مبتلا به دیسلکسیا می پردازد. در این مقاله، ابتدا به تعریف دیسلکسیا و چالش های یادگیری مرتبط با آن پرداخته می شود. سپس، پیامدهای عاطفی و اجتماعی دیسلکسیا مورد بررسی قرار می گیرد. در نهایت، به نقش بازی درمانی در ارتقای سلامت عاطفی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان مبتلا به دیسلکسیا پرداخته می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
المیرا میرزائی نهر
کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی
لیلا جعفرپور
کارشناسی آموزش کودکان استثنایی
سمیه ایمانی مقصودلو
کارشناسی ارشد بالینی
منیژه اطمینان فر
کارشناسی روانشناسی عمومی
مریم عبداله پور
کارشناسی آموزش کودکان استثنایی