بررسی ابعاد مختلف علم روانشناسی تربیتی و کاربرد آن در گسترش روابط اجتماعی و رشد تحصیلی دانش آموزان با نیازهای ویژه

یکی از بزرگترین مسائل در برخورد با دانش آموزان با نیازهای ویژه این است که به آنها کمک شود. تا یک هدف واقعی را در زندگی دنبال کنند. برای اینکه دانش آموزان با نیازهای ویژه بتوانند خود را با زندگی اجتماعی سازگار نمایند و برای مشاغل آماده شوند باید مهارتهای فراوان را بیاموزند تا به عنوان عضوی مفید در جامعه پذیرفته شوند. همه شیوه ها و مهارت ها باید هدفمند باشند تا به عملکرد موثر و مفید فرد در اجتماع کمک کنند .این برنامه ها بسیار موثر می باشند و باید این شیوه ها به والدین نیز آموزش داده شود.همه ی والدین بخصوص والدینی که دارای فرزندانی با نیازهای ویژه هستند برای یادگیری مهارت های خاص اجرای وظایف والدینی خود و استفاده ثابت و مداوم از آنها به آموزش و حمایت دقیق و کافی نیاز دارند.خانواده به عنوان نخستین مربیان کودک در آموزش و پرورش فرزندان سهم بسزایی دارد، خانواده فرد را می سازد و آماده ورود به مرحله ی دیگری،دبستان می نماید. امروزه مشارکت جدی خانواده های کودک دارای نیازهای ویژه در فرآیند آموزش و توانبخشی بیش از پیش احساس میشود، زیرا بدون همکاری و توجه لازم پدر و مادر پیشرفت کودک با مشکل رو به رو می شود. آموزش موثر در مدارس بدون مشارکت جدی والدین نمی تواند به نحو شایسته ای صورت پذیرد و ضروری است آموزگاران و مسئولان مدرسه از محیط زندگی، فرهنگ و ارزش های حاکم برآن محیط آگاهی یابند تا بتوانند برنامه های آموزشی و توان بخشی خود را با استفاده از تجارب زندگی دانش آموزان و با همکاری والدین وی بارور نمایند.

کلیدواژه ها:

روانشناسی تربیتی ، روابط اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان با نیازهای خاص