بررسی ارتباط جو ایمنی و بار کاری ذهنی با استرس، اضطراب و افسردگی در کارکنان آبفای استان اصفهان
محل انتشار: فصلنامه تحقیقات نظام سلامت، دوره: 20، شماره: 1
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 92
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_HSR-20-1_002
تاریخ نمایه سازی: 19 اسفند 1402
چکیده مقاله:
مقدمه: ارتباط جو ایمنی و بار کاری ذهنی با استرس، اضطراب و افسردگی، از جمله شاخص های ارزیابی عملکرد مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه ای در محیط کار می باشد که به ارزیابی نگرش کارکنان نسبت به مسایل ایمنی می پردازد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی ارتباط جو ایمنی و بار کاری ذهنی با استرس، اضطراب و افسردگی در کارکنان آبفای استان اصفهان بود.
روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی- مقطعی و جامعه آماری شامل ۲۵۴ نفر از کارکنان اکیپ حوادث آب و فاضلاب شش منطقه شهر اصفهان و اکیپ بحران آب و فاضلاب و ناظران مربوط بود. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسش نامه استاندارد مقیاس افسردگی، استرس و اضطراب (Depression, Anxiety and Stress Scale-۲۱ یا DASS-۲۱)، پرسش نامه استاندارد ارزیابی جو ایمنی Nordic (Nordic Occupational Safety Climate Questionnaire یا NOSACQ) و پرسش نامه استاندارد بار کاری ذهنی (NASA Task Load Index یا NASA-TLX) بود.
یافته ها: افزایش بار کاری ذهنی در گروه هدف، با افزایش افسردگی، اضطراب و استرس همراه بود (۰۵۰/۰ > P). همچنین، ضرایب بتای محاسبه شده منفی به دست آمد که افزایش افسردگی، اضطراب و استرس را با کاهش جو ایمنی در کارکنان گروه هدف نشان داد (۰۵۰/۰ > P).
نتیجه گیری: اکیپ بحران دارای بار ذهنی قابل توجهی در محیط کاری امروزی هستند؛ چرا که وظایف آن ها نیازمند احتیاط و توجه شدید است و باید عاری از هرگونه اشتباه باشد. بنابراین، باید تلاش شود تا از بار ذهنی آن ها کاسته شود تا بتوانند عملکرد بهتری داشته باشند. افزایش افسردگی ممکن است به طور قابل توجهی بر سلامت جسمی و روانی افراد تاثیر بگذارد و عملکرد، تعهد، کیفیت زندگی و رضایت آن ها را کاهش دهد. بنابراین، باید مولفه های بارهای ذهنی تحت کنترل درآیند و اقدامات مربوطه برای کاهش بار کاری انجام گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرشید نیک نداف
MSc Student, Student Research Committee AND Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
سارا کریمی زوردگانی
Associate Professor, Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :