مطالعه کیفی وضعیت آموزش مجازی در دوران شیوع ویروس کرونا

پس از شیوع ویروس کرونا، آموزش حضوری به یک باره جای خود را به آموزش مجازی داد. به دلیل فراهم نبودن امکانات، زیرساخت ها و انتظارات عمومی، نوعی وضعیت آنومیک در نظام آموزشی به وجود آمد که در این تحقیق مورد مطالعه قرار گرفته است. تحقیق حاضر با استفاده از روش کیفی نظریه زمینه ای و ابزار مصاحبه عمیق و با استفاده از روش نمونه گیری نظری تا رسیدن به مرحله اشباع نظری، در بین ۱۶ نفر از معلمان مقطع متوسطه اول شهر یاسوج انجام گرفته است. روش تحلیل داده ها نیز کدگذاری بر اساس روش گلیزر و اشتراوس بود. یافته ها نشان داد که آموزش مجازی آنومیک شده است. چرا که نظم پیشین آموزشی از بین رفته و نظم جدیدی جایگزین آن نشده است. «تعامل خانواده و آموزش» و «ارزشیابی ناتمام» به عنوان عوامل زمینه ای و مداخله گر در این وضعیت نقش داشتند. در آموزش مجازی آنومیک، استراتژی معلمان، مسئولیت گریزی و استراتژی دانش آموزان درس گریزی بود. پیامد چنین وضعیتی، مساله مندی اقتدار معلم، بیگانگی از محیط آموزشی، چیزانگاری و افت تحصیلی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، آنومی ، ویروس کرونا ، چیز انگاری دانش آموز ، یاسوج