اثربخشی آموزش مهارت ارتباطی والدین بر کسب هویت و مهارت حل مسئله دانش آموزان دختر متوسطه اول

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مهارت ارتباطی والدین بر کسب هویت و مهارت حل مسئله دانش آموزان دختر متوسطه اول بود. روش پژوهش یک مطالعه آزمایشی کنترل شده در دسترس بابهره مندی از طرح پیش آزمون-پس ازآزمون بود و از پروتکل آموزش مهارت ارتباطی الگوی جانشینی بندورا و همچنین از پرسشنامه سبک هویت برزونسکی پرسشنامه ادراک حل مسئله هپنر و پبرسون استفاده شده است . جامعه پژوهش از همه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان فریدونکناردر سال تحصیلی (۱۴۰۲-۱۴۰۱) تشکیل شده است که بنابر استعالم از اداره آموزش و پرورش فریدونکنار تعداد۱۶۸۲نفر هستند. نمونه گیری به روش نمونه گیری در دسترس بوده؛ و حجم نمونه ۵۰نفر از دانش آموزان پایه ی هشتم مدرسه غیر دولتی ارشاد متوسطه اول در دو گروه (۲۵نفر) کنترل و آزمایش قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده عبارتند از: پرسشنامه سبک هویت برزونسکی (۱۹۹۲) با پایایی ۰/۸۳ کرونباخ؛ پرسشنامه ادراک حل مسئله هپنر و پبرسون (۱۹۸۲) با پایایی ۰/۸۹ کرونباخ و جهت آموزش مهارت ارتباطی الگوی جانشینی بندورا که در۶جلسه به صورت هفتگی و بازه زمانی ۱۲۰دقیقه ای بهره گرفته شد. به منظور بررسی داده های پژوهش در برنامه ۲۵SPSSتجمیع شد و از میانگین و انحراف استاندارد متغیرها در بخش آمار توصیفی و آزمون کواریانس و پیش شرطهای مربوطه در بخش استنباطی خروجی تهیه شد. نتایج نشان داد آموزش مهارت ارتباطی والدین بر کسب هویت و مهارت حل مسئله دانش آموزان دختر متوسطه تاثیر دارد. به طوری که آموزش مهارت ارتباطی والدین باعث ۱۵/۷۰درصد تغییر نمره های کسب هویت و۲۴/۱۰ درصد تغییر نمرهه ای مهارت حل مسئله دانش آموزان دختر متوسطه در سطح ۰/۰۵درصد گردیده است .

کلیدواژه ها:

مهارت ارتباطی والدین ، کسب هویت ، مهارت حل مسئله