تغییرات دستگاه تامپونی خون دختران غیرورزشکار۱۸ تا ۲۰سال به سه نوع ریکاوری فعال، غیرفعال و حرکات کششی

هدف: هدف این پژوهش پاسخ دستگاه تامپونی خون دختران غیرورزشکار به سه نوع ریکاوری فعال، غیرفعال و حرکات کششی حین تمرین شدید استقامتی تکراری بود.روش شناسی: جامعه ی آماری این پژوهش را دانشجویان دختر غیرورزشکارتشکیل می دادند که از این بین تعداد ۳۰ نفر در قالب سه گروه ریکاوری (فعال ۱۰نفر، غیر فعال ۱۰ نفرو حرکات کششی ۱۰نفر) انتخاب شدند. میانگین سن (سال)، وزن (کیلوگرم) و قد (سانتیمتر) این دانشجویان به ترتیب ۲۲/۴۹ /۳۳، ۶۸/۳۳ ۷/۳۱، ۱۷۶/۷۶ ۸/۳۲ بود. پس از اندازه گیری حداکثر اکسیژن مصرفی با استفاده از دستگاه گاز آنالایزور ۳۸ ۳) میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه) آزمودنی های تحقیق سه نوع ریکاوری را حین اجرای تمرین شدید استقامتی تکراری انجام دادند. قبل و بلافاصله پس از تمرین استقامتی شدید تکراری از آزمودنیها نمونه خون شریانی و وریدی گرفته و با دستگاه گازومتری سطح اسیدیته خون، بیکربنات، اشباع اکسیژنی و بافرهای بازی بوسیله دستگاه گازومتری و مقدار پروتئین کارنوزین با استفاده از تکنیک الایزا اندازه گیری شدند. در این پژوهش از تحلیل واریانس در سطح (P<۰/۰۵) استفاده گردید.یافتهها: در دختران غیرورزشکار تنها تفاوت معنادار بین س نو ریکواور بورا اشباع اکسیژنی مشاهدهگردید. در مورد سایر متغیرها تفاوت معنادر مشاهده نشد ) ۰۵ / ۰ < P .)بحث و نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان می دهد که پاسخ دستگاه تامپونی خون شریانی دختران غیرورزشکار به ریکاور فعال چشمگیر تر از ریکاوری غیرفعال و حرکات کششی بوده است.

کلیدواژه ها:

دستگاه تامپونی ، ریکاور ، تمرینات هواز ، کارنوزین