زبان اول یا دوم؟ گزینش زبانی دوزبانه ها به هنگام پردازش هیجان شادی

دوزبانگی بر بسیاری از فرایندهای شناختی و هیجانی تاثیرگذار است و پژوهش ها نشان داده اند که حالات برانگیختگی هیجانی نیز، زبان و مشخصا گزینش زبانی را تحت تاثیر قرار می دهند. این پژوهش شبه تجربی با هدف بررسی گزینش زبانی دوزبانه های ترکی-فارسی در پردازش هیجان شادی صورت گرفت. بدین منظور، ۲۰ فرد دوزبانه متوالی ترکی-فارسی (میانگین سنی ۲۶ سال) را از میان دانشجویان دانشگاه های تهران به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب کردیم. از شرکت کنندگان خواسته شد پس از تکمیل پرسش نامه های تاریخچه زبانی، سلامت عمومی، برتری دست و خلق سنجی، با شرکت در آزمون کامپیوتری طراحی­شده جهت القای شادی، معناداری واژه های ترکی، فارسی و ناواژه ها را مشخص کنند. طبق بررسی عملکرد افراد در آزمون از طریق تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، این نتیجه حاصل شد که در موقعیت القای هیجان شادی در مقایسه با موقعیت عادی، افراد از لحاظ آماری به طور معناداری زمان بیشتری را صرف پاسخ به این نمودند که آیا واژه نمایان­شده در یکی از زبان­های آنها معنای مشخصی دارد یا خیر. همچنین، در ارتباط با مقایسه هر دو زبان به صورت مجزا در هر دو موقعیت، نتایج مقایسه زوجی نشان داد که زمان واکنش افراد به واژه­های ترکی در موقعیت القای هیجان شادی به طور معناداری طولانی­تر بود (۰۵/۰Ps<). در نتیجه، می­توان گفت که افراد دو زبانه ترکی- فارسی در موقعیت هیجانی و مشخصا هیجان شادی، درگیری بیشتری با زبان اول دارند و زبان ترکی بار هیجانی و تداعی­های هیجانی بیشتر و عمیق­تری برای آنها داشته، و درگیری هیجانی آنها در زبان مادری­شان بیش از زبان دومشان است.

کلیدواژه ها:

bilingualism ، emotion ، happiness ، reaction time ، language selection ، دوزبانگی ، هیجان ، شادی ، زمان واکنش ، گزینش زبانی