اولویت بندی موانع مشارکت در فعالیت بدنی دختران نوجوان و ارتباط آن با انگیزه تحصیلی و افسردگی

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی موانع مشارکت در فعالیت های بدنی دختران و ارتباط آن با انگیزه تحصیلی و افسردگی، صورت گرفت. روش شناسی: جامعه آماری این تحقیق ۱۸۰ دانش آموز دختر ۱۳ تا ۱۶ ساله شهرستان ریوش از استان خراسان رضوی بود. ابزار مورد استفاده در این تحقیق، پرسشنامه موانع مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی، پرسشنامه هارتر برای تعیین میزان انگیزش تحصیلی و پرسشنامه بک برای تعیین افسردگی دختران، بود. نتایج: نتایج نشان داد از نظر اولویت موانع مشارکت در فعالیت بدنی، (اقتصادی، فرهنگی، جسمانی و روانی)، موانع فرهنگی با (۳/۷۳) و موانع اقتصادی با (۲/۷۰) درصد بیشترین و موانع روانی با (۲/۳۰) و موانع جسمانی با (۱/۲۷) درصد، کمترین اولویت را برای مشارکت در فعالیت بدنی دارا می باشند. نتایج آزمون اسپیرمن نشان داد بین موانع اقتصادی و فرهنگی با انگیزه تحصیلی دختران ارتباط معناداری وجود ندارد، اما بین موانع جسمانی و روانی با انگیزه تحصیلی ارتباط منفی معنی داری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد ارتباط معناداری بین موانع اقتصادی و افسردگی دختران وجود ندارد ولی ارتباط مثبت و معنی داری بین موانع فرهنگی و جسمانی و روانی با افسردگی دختران نوجوان وجود دارد. نتیجه گیری: دانش آموزان دختر برای شرکت در فعالیت های ورزشی که علاقه مند به انجام آنها هستند، با مشکلات زیادی مواجه هستند. اگر با اتخاذ تدابیر لازم، زمینه استفاده بیشتر و بهتر دختران نوجوان از امکانات ورزشی و تفریحی فراهم شود، می توان شاهد کاهش افسردگی و افزایش انگیزه تحصیلی آنان بود.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، انگیزه تحصیلی ، فعالیت بدنی ، موانع مشارکت