واکاوی معیارهای اقتصادی گردشگری پایدار شهری (مطالعه موردی: رودخانه زرجوب شهر رشت)

طی چند دهه اخیر، بی توجهی به رودخانه زرجوب در شهر رشت، تخریب محیط­زیست و غفلت از پتانسیل­های اقتصادی آن، پیامدهای ناگواری را به دنبال داشته­است. به دلیل اینکه این رودخانه واجد پتانسیل­های متعددی جهت توسعه گردشگری به عنوان یک منبع پایدار اقتصادی است، با انتخاب آن به عنوان مطالعه موردی، هدف این پژوهش ارزیابی معیارهای اقتصادیگردشگری پایدار در نظر گرفته شده ­است. با روش توصیفی–تحلیلی و به منظور ارزیابی وضعیت موجود رودخانه بر اساس معیارهای اقتصادیگردشگری پایدار از ۴۰۰ شهروند، ۲۵ متخصص بومی و ۲۰ مسئول شهری نظرخواهی و وضعیت هر معیار بر اساس نمره میانگین محاسبه شده­است. معیار «میزان جذب سرمایه خارجی» با میانگین ۰۵/۱ و معیار «قیمت زمین» با میانگین ۸۰/۲ به ترتیب پایین­ترین و بالاترین امتیاز را در بین معیارهای اقتصادی دارند. در واقع تمامی معیارها در وضع موجود پایین­تر از حد متوسط هستند. در مرحله بعد راهبردهای منتج از سوات با روش تاپسیس رتبه­بندی و به منظور وزن­دهی معیارها با روش آنتروپی شانون و امتیازدهی به راهبردها بر اساس معیارها از ۲۵ متخصص بومی نظرخواهی شده­ است. در بین معیارها، معیار «تمایل شهروندان به مشارکت مالی» با وزن ۲۷۷۲/۰، در رتبه اول به لحاظ میزان تاثیرگذاری بر اولویت­بندی راهبردها قرار دارد و در بین راهبردها، راهبرد «برنامه­ریزی در راستای اعتمادسازی و افزایش تمایل شهروندان به مشارکت مالی در بخش گردشگری» با بالاترین ضریب نزدیکی به گزینه ایده­آل (۶۲۲/۰) در اولویت اول است.

کلیدواژه ها:

گردشگری پایدار ، گردشگری شهری ، توسعه پایدار ، رودخانه زردجوب رشت