خیزش زنان در اغتشاشات ۱۴۰۱: تحلیلی مبتنی برنظریه های آصف بیات

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 318

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JASS-6-3_007

تاریخ نمایه سازی: 24 بهمن 1402

چکیده مقاله:

خیزش اجتماعی و جنبش اجتماعی دو مفهوم نزدیک به هم میباشد اما تفاوت هایی بین این دو مفهوم وجود دارد. درواقع یکی از مسیرهای ادامه حیات خیزش های اجتماعی، تبدیل شدن آن به جنبش اجتماعی است. از سویی دیگر برخی پژوهشگران معتقد به نوعی رفتار اجتماعی هستند که لفظ جنبش اجتماعی بر آن اطلاق نمیشود. آصف بیات یکی از این پژوهشگران است که اعتقاد دارد برای تجزیه وتحلیل رخدادهای کشورهای جهان سوم ، به خصوص خاورمیانه ، باید از ابزار تحلیلی دیگری به نام ناجنبش اجتماعی استفاده کرد. لذا در پژوهش حاضر با نگاهی تحلیلی مبتنی بر نظریات مختلف جنبش های اجتماعی، با تمرکز بر «نظریه های آصف بیات» به خیزش زنان در اغتشاشات ۱۴۰۱ پرداخته شده است. برای این منظور ابتدا مفاهیمی از نظریه های سیاست های خیابانی، پیشروی آرام و نظریه ناجنبش اجتماعی آصف بیات بیان شده است. در ادامه این فرضیه مطرح شده که در بازه زمانی اغتشاشات ۴۰۱؛ توامان دو نوع خیزش از سوی جامعه زنان در ایران در حال رخ دادن بوده است. سپس بر اساس مفاهیم موجود در نظریه های بیات و انطباق مصادیق و حوادث آن برهه زمانی بر هریک از خیزش های مذکور؛ نشان داده شده که یکی از خیزش ها نوعی جنبش اجتماعی و دیگری از مصادیق یک ناجنبش اجتماعی بوده است. در نهایت چنین نتیجه گیری شده است که برای درک و تحلیل درست وقایع پائیز ۴۰۱ لازم است تا با یک رویکرد ترکیبی (تحلیل همزمان از منظر جنبش اجتماعی و ناجنبش اجتماعی) به وقایع آن زمان نگریسته شود.

نویسندگان

زهرا خلیلی

دانشجوی کارشناسی ارشد مطاعات فرهنگی و رسانه، دانشکده علوم اجتماعی و فرهنگی(دانشکده حضرت زینب (س))، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

فائزه جعفری

دانشجوی کارشناسی ارشد مطاعات فرهنگی و رسانه، دانشکده علوم اجتماعی و فرهنگی(دانشکده حضرت زینب (س))، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

سعید خلیلی

پژوهشگر و دانشجوی دکتری مهندسی صنایع (سیستمهای کلان)، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران