بررسی روش های رفتاری معلم با دانش آموزان بیش فعال

دانش آموزان بیش فعال نمی توانند حتی برای دقایقی آرام نشسته و به سخنان آموزگار یا والدینش گوش فرا دهند. وسایل بازی و سرگرمی تنها برای مدتی او را سرگرم کرده و پس از مدت کوتاهی ناآرام و بی قرار چیز تازه ای را جست وجو می کند. این کودک، نیاز به تنبیه ندارد؛ بلکه تنها به کمک همه برای بازیافتن آرامش خویش دارد. چرا که مبتلا به «بیش فعالی» بوده و این عارضه او را بازیگوش، بی دقت، ناآرام، حواس پرت و... کرده است. آنچه در پی می آید مطلبی است درباره بیش فعالی کودکان و ارتباط آن با آموزش. ناآرامی در کلاس درس با مسایلی چون جابه جا شدن روی نیمکت، صحبت با نفر کناری، پشت سری و...، ایجاد صدا مانند ضرب گرفتن روی میز یا جامیز، ساییدن کف پا به زمین، نقاشی کردن روی میز، دفتر، کتاب و... مشخص می شود. اغلب این دانش آموزان به آموزگار خیره می شوند، نکات درسی را یادداشت می کنند، اما در تمام این مدت، نمی دانند چه می نویسند و فقط به صورت غیرارادی چیزی را شنیده و یادداشت می کنند، اما در حقیقت در رویای خود غوطه ور هستند (نمونه ای از رویایی شدن).

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، معلم ، بیش فعال