بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر افزایش یادگیری و علاقمندی زبان انگلیسی دختران پایه هشتم

یکی از موقعیت های تعاملی بین شاگرد و معلم، «بازی های آموزشی» است که در بطن خود، دارای هدف آموزشی است؛ یعنی انتقال نکته ای خاص، برجسته کردن قابلیت های ویژه با تعمیق مهارت ها. در مقاله ی حاضر، ضمن ارائه تعریف بازی آموزشی، تاثیر این بازی ها در یادگیری دانش آموزان بررسی شده است. جامعه آماری این پژوهش از ۵۰ نفر دانش آموز دختر کلاس هشتم شهرستان یونسی استان خراسان رضوی تشکیل شده است که به طور تصادفی انتخاب شده اند. ابتدا از کل این افراد آزمونی به عمل آمد تا سطح دانش زبانی ایشان مشخص شود. سپس این ۵۰ نفر به دو گروه ۲۵ نفره تقسیم شدند. گروه اول به صورت سنتی آموزش داده شدند و معلم از روش سخنرانی در کلاس استفاده می کرد. گروه دوم به صورت بازی و سرگرمی آموزش داده شدند و کلاس دانش آموز محور بود. مدت زمان اجرای دوره، دو هفته بود. پس از اتمام دوره آموزشی، مجددا از اعضای هر دو گروه آزمون به عمل آمد تا تغییرات ایجاد شده در دانش زبانی آن ها مشاهده شود. داده های جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS تحلیل و بررسی شدند. بعدازآن، اعضای هر گروه به پرسش نامه ای که جهت بررسی میزان مشارکت و علاقه مندی دانش آموزان طراحی شده بود پاسخ دادند. نتایج بدست آمده نیز تحلیل کمی و کیفی شد.

کلیدواژه ها:

بازی ، زبان انگلیسی ، روش سخنرانی ، دانش آموز محور ، علاقه مندی ، یادگیری