مرتع عنوان ناقص بر مجموعه ای از اکوسیستم ها

«مرتع» عنوان شناخته شده بر مجموعه ای از اکوسیستم هاست که «قابل چرا بودن» توسط دام، نقطه مشترک آنها است. حتی تحول و تکامل علم مرتع داری هم حول محور همین کارکرد شکل گرفته است، یعنی به زبان ساده، مرتع داری علم کاربردی مدیریت چراست. حال سوال اساسی این است، آیا تنها کارکرد اصلی این رویشگاه ها تامین علوفه است؟ اگرچه این علم با همین تعریف و ساختار هم توانسته است علاوه بر مدیریت تامین علوفه دام در طبیعت، تا اندازه ای در حفاظت و نگهداری این اکوسیستم ها موفق باشد، اما برداشت و تعریف ناقص از این موضوع، سبب ایجاد غفلت انسان در شناخت درست این اکوسیستم ها شده است. دقت داشته باشیم عرصه هایی را که ما در ایران به عنوان مراتع می شناسیم شامل شور روی ها، درمنه زارها، گون زارها، مانداب ها، چمن زارها و اکوسیستم های آلپی است که هر کدام با هویتی مستقل دارای خاستگاه اکولوژیک متفاوتی هستند. این عرصه ها علاوه بر ظرفیت چرا، نقش اساسی در حفظ تنوع زیستی، خاک و آب دارند، آنها همچنین دارای فرایند خاص در توالی و تواتر و از همه مهم تر بستر تکامل به همزیستی، رقابت، گونه زایی و چرخه حیات هستند و می بایست از این منظر مورد توجه قرار گیرند. ضروری است، ضمن هویت بخشی به تک تک این اکوسیستم ها و برجسته کردن نقش اکوسیستمی آنها در فرایند آموزش، پژوهش و مدیریت، تحولات اساسی به وجود آید. شاید انجمن علمی مرتع داری بتواند در بسترسازی برای این تحول نقش کلیدی ایفا کند.