استرس و راهبرد های مقابله با آن در آموزش بالینی دانشجویان کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی

زمینه و هدف: در شرایطی که دانشجویان پرستاری نمی توانند از عوامل استرس زا در محیط بالین اجتناب کنند حمایت و راهنمایی دانشجویان به منظور کاهش استرس اولویت مربیان بالینی پرستاری می باشد، لذا این مطالعه با هدف بررسی میزان استرس و راهبرد های مقابله با استرس در آموزش بالینی دانشجویان کارشناسی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، در سال ۱۳۹۲ انجام شد. مواد و روش کار: این پژوهش یک مطالعه مقطعی – تحلیلی است. جامعه این پژوهش را ۸۱ نفر از دانشجویان رشته کارشناسی پرستاری تشکیل می دادند. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه جمعیت شناختی، پرسشنامه استرس شغلی و پرسشنامه مقابله با موقعیت های استرس زا بود. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS۱۶ تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: از ۸۱ دانشجوی شرکت کننده در این پژوهش ۹/۳۰%مرد و بقیه زن بودند. ۹/۳۰% از حیطه مساله مدار ، ۵/۱۸% از حیطه هیجان مدار، ۹/۴ % حیطه اجتنابی، ۶/۱۳% حیطه حواس پرتی، ۷/۲۴% از حیطه مشغولیت اجتماعی استفاده می کرده اند. سطح استرس دانشجویان در حد ۳۵/۰±۹۴/۲ بود. عوامل بیولوژیک( ۳/۳۸% )، بارکاری( ۸/۱۴% ) بیشترین منبع استرس زا هستند. آزمون همبستگی پیرسون ارتباط مستقیم معناداری بین استرس شغلی و حیطه هیجان مدار از روش های مقابله با تنش نشان داد(۲۴۴/۰,p=۰۲۸/۰ r= ). نتیجه گیری: دانشجویان پرستاری سطح متوسط را در نتیجه برخی عوامل بالینی تجربه می کنند. روش غالب در بین دانشجویان پرستاری در مقابله با استرس، سبک مساله مدار بوده است و حیطه اجتنابی کمترین کاربرد را دارد. یافته های این مطالعه به منظور تعیین نیازهای دانشجویان و ارتقاء یادگیری در محیط بالین تاثیر بسزایی دارد.

کلیدواژه ها:

Stress ، coping strategies ، nursing students. ، استرس ، سبکهای مقابله ای ، دانشجوی پرستاری