فراتحلیلی بر شاخص ها و سنجه های کیفیت زندگی در ایران با تاکید بر ابعاد مفهومی آن

کیفیت زندگی، مفهومی نسبتا نوین در علوم اجتماعی است که همواره در پی تعریف و بازتعریف شرایط آرمانی زندگی برای نوع بشر و سنجش وضعیت موجود برای ترسیم راه رسیدن به آرمان ها، می باشد. این مفهوم با استقبالی چشمگیر از سوی نظریه پردازان و اندیشمندان رشته های مرتبط مواجه شده است و همان طور که انتظار می رود این شرایط نوعی سردرگمی در میان انبوه نظریات و تعاریف گوناگون را با خود به همراه داشته است. این پژوهش سعی کرده است تا با جمع بندی نقطه نظرات مختلف در این زمینه، راهی به سوی تعریفی و تا حد امکان جامع و شامل از کیفیت زندگی و شاخص های آن ارائه دهد و به نوعی فراتحلیل دست یازد. در این مسیر ابتدا پژوهش های مرتبط و منتشر شده در ایران تا سال ۱۳۹۱ جمع آوری شده، شاخص ها استخراج شده و داده ها ترکیب شده و آماده تجزیه در مرحله بعد می شوند. در آخر دسته بندی صورت گرفته و نتیجتا بازتعریفی از مفهوم کیفیت زندگی ارائه شده است و نقدی کلی بر شاخص های به دست آمده، با توجه به سلسله مراتب نیازهای مازلو صورت گرفته است که نتیجه حاکی از آن بود که به طور جالب توجهی میزان تکرار و احتمالا تاکید پژوهشگران گوناگون به دسته های مختلف شاخص ها، بر چیدمان سلسله مراتب نیازها در نگاه مازلو منطبق است.