بررسی ضریب شکل درخت راش (Fagus orientalis Lipsky) در مراحل رویشی مختلف (مطالعه موردی: جنگل لومیر)

گونه راش در جنگل های شمال ایران، اهمیت اقتصادی و اکولوژیک زیادی دارد و در مدیریت این جنگل ها کنترل کمی و کیفی توده های آن مهم است. هدف از این بررسی محاسبه ضریب کاهش قطری، ضریب شکل و ضریب قدکشیدگی گونه راش در چهار مرحله رویشی تیرک، تیر، تنومند و پیردار در جنگل های طبیعی حوضه لومیر واقع در اسالم گیلان است. ۱۵۹ اصله درخت راش بر اساس طبقات قطری ۵ سانتی متری اندازه گیری و بررسی شد. براساس نتایج آنالیز واریانس و آزمون توکی، ضریب شکل طبیعی و ضریب کاهش ساقه درختان در مرحله تیرک با بقیه مراحل درسطح ۵ درصد (۵ ۰/۰ >P) دارای اختلاف معنی دار است. در این بررسی گونه راش در مراحل رویشی تیرک (قطر برابر سینه ۱۰ تا ۳۰ سانتی متر) و پیردار (قطر برابر سینه بیش از ۸۰ سانتی متر) بیشترین کاهش قطری ساقه و کمترین ضریب شکل مصنوعی را داراست. همچنین این بررسی نشان داد، فرم و شکل درخت راش در توده های طبیعی تحت تاثیر مراحل رویشی است. برای اینکه بیشترین بازده در توده های جنگل طبیعی راش حاصل شود، برنامه ریزی های پرورشی و مدیریتی باید جداگانه برای مراحل مختلف رویش صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

ضریب شکل ، ضریب قدکشیدگی ، ضریب کاهش ، راش ، مراحل رویشی