بررسی مقدار زیتوده و ارتباط آن با عوامل فیزیوگرافی و خاک در جنگل های شاخه زاد بلوط (مطالعه موردی جنگل های منطقه اندبیل خلخال)

به منظور بررسی مقدار زیتوده در جنگل های شاخه زاد بلوط، پژوهشی در منطقه جنگلی شاخه زاد اوری در شمال شرقی خلخال در مساحتی حدود ۲۷۸ هکتار به انجام رسید. پس از تلفیق نقشه های شیب، جهت، ارتفاع و تراکم تاج پوشش، تعداد واحدهای همگن و مساحت آن ها تعیین شد. ۶۳ جست گروه اوری با توجه به شرایط محیطی و تیپولوژی توده به عنوان نمونه انتخاب و برداشت شد. پس از کف بر کردن نمونه ها، ریشه ها نیز جمع آوری شدند. وزن تر اندام ها به طور جداگانه توزین و برای تعیین وزن خشک و زیتوده، اندام ها به کوره چوب خشک کنی منتقل شدند. برای محاسبه وزن لاشریزه از زیر پایه های برداشت شده در سطحی معادل ۴۰۰ سانتی متر مربع لاشریزه های موجود جمع آوری و وزن شدند. برای تعیین ویژگی های خاک و بررسی ارتباط آن با مقدار بیوماس، نمونه هایی از عمق ۰ تا ۱۰ و ۱۰ تا ۳۰ سانتی متری تهیه شد. نتایج حاصل از  بررسی ها نشان می دهد که بیوماس اندام های مختلف اوری در توده مورد بررسی در طول دوره رشد (۱۴ سال) به طور متوسط ۴/۲۳ تن در هکتار بوده که از این مقدار ۲/۶۵ درصد در اندام های هوایی، ۲/۲۹ درصد در اندام های زیرزمینی و ۶/۵ درصد مربوط به لاشریزه است.نتایج نشان می دهد که سطح مقطع و قطر برابر سینه با ضریب همبستگی ۷۷/۰ و ۶۵/۰ بیشترین همبستگی را با بیوماس اندام هوایی دارند. همچنین از بین شرایط محیطی رویشگاه، ارتفاع از سطح دریا و درصد تراکم تاج پوشش رابطه معنی داری با مقدار بیوماس دارند.

کلیدواژه ها:

زیتوده ، جنگل شاخه زاد ، بلوط اوری ، شرایط فیزیوگرافی و خاک ، خلخال