بررسی آزمایشگاهی اثر سورفکتانت صمغ عربی بر نانوهیبریدی گاما-آلومینا و سیلیکا در روش آب کم شور بر ازدیاد برداشت نفت

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 110

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PRRIP-33-3_009

تاریخ نمایه سازی: 4 دی 1402

چکیده مقاله:

روش آب کم شور با نانوذرات می تواند به عنوان یکی از روش های ترکیبی ازدیادبرداشت در نظر گرفته شود. هدف این مقاله، بررسی اثر شوری بر نانوذرات همراه با یک ماده فعال سطحی سبز در ازدیاد برداشت نفت است. تلاش شد تا ترکیب مناسب نانوهیبرید و غلظت بهینه شوری برای نانوسیالات در آزمون سیلاب زنی میکرومدل مشخص شود. در این پژوهش، از نانوذرات اکسید فلزی گاما-آلومینا و سیلیکا در سیالات پایه با شوری های متفاوت به کار برده شد. نانوذرات باعث بهبودی بازیافت نهایی نفت می شوند اما مهم ترین چالش استفاده از نانوذرات هنگام قرارگیری آنان درکنار یون‎های دو ظرفیتی موجود در آب نمک است که به شدت ناپایدار می شوند. از این رو تلاش شد تا پایداری نانوذرات گاما-آلومینا، سیلیکا و هیبریدهای شان (در نسبت های جرمی مختلف) با شوری متفاوت مورد مطالعه قرار گیرد. برای افزایش مدت زمان پایداری نانوذرات در آب هایی با شوری مختلف از ماده فعال سطحی سازگار با محیط زیست و سبز به نام صمغ عربی استفاده شد. طراحی آزمایش‎ها با کمک نرم افزار و با روش تاگوچی صورت گرفت. پس از آماده سازی نانوسیالات پایداری آنان مورد بررسی قرار گرفت و برروی نانوسیالاتی که پایداری مناسبی داشتند تست سیلاب زنی انجام شد. بر طبق نتایج آزمایشگاهی کمترین مدت زمان پایداری مربوط به نانوسیالاتی است که سیال پایه آن ها شوری برابر با ppm ۴۰۷۱۰ را دارد. بیشترین بازیافت نهایی نفت مربوط به نانوهیبرید گاما-آلومینا و سیلیکا با نسبت جرمی ۱۰:۹۰ در آب با شوری ppm ۲۰۴۰۰، همراه با ppm ۱۰۰۰ صمغ عربی برابر با ۳۴/۶۰% و کمترین بازیافت نهایی نفت برای نانوذره سیلیکا با آب مقطر بدون صمغ عربی برابر با ۵/۳۴% گزارش شد.

کلیدواژه ها:

آب کم شور ، نانوهیبرید گاما-آلومینا و سیلیکا ، صمغ عربی ، پایداری نانوسیال ، ازدیاد برداشت نفت

نویسندگان

آذین خواجه کولکی

گروه مهندسی نفت، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه سمنان، ایران

سید مجتبی حسینی نسب

گروه مهندسی نفت، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

فرامرز هرمزی

گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز، دانشگاه سمنان، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • . Rashid, S., Mousapour, M. S., Ayatollahi, S., Vossoughi, M., ...
  • . Zhang, P., Tweheyo, M. T., & Austad, T. (۲۰۰۷). ...
  • . Lager, A., Webb, K. J., Collins, I. R., & ...
  • . Austad, T., RezaeiDoust, A., & Puntervold, T. (۲۰۱۰). Chemical ...
  • . Al-Attar, H. H., Mahmoud, M. Y., Zekri, A. Y., ...
  • . Tetteh, J. T., Rankey, E., & Barati, R. (۲۰۱۷, ...
  • . J. Wang, H. Song, and Y. Wang, (۲۰۲۰) Investigation ...
  • . Septiadi, W. N., Trisnadewi, I. A. N. T., Putra, ...
  • . Hendraningrat, L., & Torsæter, O. (۲۰۱۵). Metal oxide-based nanoparticles: ...
  • . Mahmoudi, S., Jafari, A., & Javadian, S. (۲۰۱۹). Temperature ...
  • . Yu, W., & Xie, H. (۲۰۱۲). A review on ...
  • . Mukherjee, S., & Paria, S. (۲۰۱۳). Preparation and stability ...
  • . Bahari, N. M., Che Mohamed Hussein, S. N., & ...
  • . Jarrahian, K., Seiedi, O., Sheykhan, M., Sefti, M. V., ...
  • . Karimi, M., Al-Maamari, R. S., Ayatollahi, S., & Mehranbod, ...
  • . Ahmadi, S., Hosseini, M., Tangestani, E., Mousavi, S. E., ...
  • . Maghzi, A., Mohammadi, S., Ghazanfari, M. H., Kharrat, R., ...
  • . Salem Ragab, A. M., & Hannora, A. E. (۲۰۱۵, ...
  • . Rostami, P., Sharifi, M., Aminshahidy, B., & Fahimpour, J. ...
  • . Ismail, H., Sulaiman, M. Z., & Aizzat, M. A. ...
  • . Ansari, H., Riazi, M., & Sabbaghi, S. (۲۰۱۸). An ...
  • . Pourafshary, P., & Moradpour, N. (۲۰۱۹). Hybrid EOR methods ...
  • N. K. Renuka, A. V. Shijina, and A. K. Praveen, ...
  • . F.Yu, H. Jiang, F.Xu, Zh. Fan, H. Su, J. ...
  • . Dror, Y., Cohen, Y., & Yerushalmi‐Rozen, R. (۲۰۰۶). Structure ...
  • . Sowunmi, A. O., Efeovbokhan, V. E., Orodu, O. D., ...
  • . Kshirsagar, D. P., & Venkatesh, M. A. (۲۰۲۱). A ...
  • . Hendraningrat, L., & Torsaeter, O. (۲۰۱۴, March). Unlocking the ...
  • . Dehaghani, A. H. S., & Daneshfar, R. (۲۰۱۹). How ...
  • . Daneshvar, N., Khataee, A. R., Rasoulifard, M. H., & ...
  • . Mahpishanian, A. M., Shahverdi, H., Simjoo, M., & Zaeri, ...
  • . Mofrad, S. K., & Dehaghani, A. H. S. (۲۰۲۰). ...
  • . Zhang, H., Shan, G., Liu, H., & Xing, J. ...
  • . Bornaee, A. H., Manteghian, M., Rashidi, A., Alaei, M., ...
  • . Habibi, S., Jafari, A., & Fakhroueian, Z. (۲۰۲۰). Wettability ...
  • . Gallego, A., Cacua, K., Herrera, B., Cabaleiro, D., Piñeiro, ...
  • . Hou, B., Jia, R., Fu, M., Wang, Y., Jiang, ...
  • . Wasan, D., Nikolov, A., & Kondiparty, K. (۲۰۱۱). The ...
  • . Rashid, F. (۲۰۲۱). Experimental investigation of the effect of ...
  • . Arain, Z. U. A. (۲۰۲۰). Influence of silica nanoparticles ...
  • . Nowrouzi, I., Manshad, A. K., & Mohammadi, A. H. ...
  • . Hamdi, S. S., Al-Kayiem, H. H., & Muhsan, A. ...
  • . Buckley, S. E., & Leverett, M. (۱۹۴۲). Mechanism of ...
  • نمایش کامل مراجع