بررسی اثرات دگرریختی سطوح جدایشی، گسل های راندگی و راستالغز پی سنگی بر هندسه ساختاری تاقدیس نفت در پهنه لرستان، باختر ایران

تاقدیس نفت با راستای شمال باختری-جنوب خاوری در شمال پهنه ساختاری لرستان و باختر کمربند چین­ خورده-رانده زاگرس واقع شده است. در این پهنه گسل­ های راندگی و راستالغز پی­ سنگی و سطوح جدایشی نقش مهمی در هندسه ساختارهای چین ­خورده ایفا می­کنند. در این پژوهش جهت تحلیل هندسی تاقدیس نفت با استفاده از ترسیم نیمرخ ساختاری عمود بر راستای تاقدیس در بخش مرکزی، اطلاعات چاه­های حفاری شده در منطقه مورد مطالعه و تاقدیس­های همجوار و تجزیه و تحلیل­های مربوطه، الگوی دگرریختی و هندسه ساختاری تاقدیس نفت مورد مطالعه قرار گرفته است. این تاقدیس دارای دو سطح جدایش بالایی (سازند امیران) و میانی (سازند گرو) است. سطوح جدایشی و راندگی­ های پی­ سنگی در یال جنوب ­باختری تاثیر زیادی بر هندسه چین ­خوردگی ایجاد کرده ­اند که باعث عدم انطباق چین خوردگی سطحی و عمقی شده است. یک گسل راستالغز پی ­سنگی با راستای شمالی-جنوبی در بخش میانی تاقدیس باعث تغییر راستای محور تاقدیس از N۷۰W در بخش شمال­ باختری به  N۵۰W در بخش جنوب­ خاوری شده است. همچنین راندگی­ های کوچک و سطحی که از سطح جدایش بالایی منتشر شده است یا راندگی ­های مستقل در سازند گورپی باعث تشکیل محوری از دو لولای جناغی و مدور در بخش میانی تاقدیس نفت در ساختارهای چین­ خورده شده است. تجزیه و تحلیل مشخصه ­های هندسی تاقدیس نفت نشان می­ دهد که این تاقدیس یک چین نامتقارن و استوان ه­ای و از نظر فشردگی باز و از نظر کندی چین در رده نیمه ­زاویه ­دار قرار دارد.

کلیدواژه ها:

Zagros ، Cross-section ، Thrust ، Folding ، Basement fault ، زاگرس ، نیمرخ ساختاری ، راندگی ، چین خوردگی ، گسل پی سنگی