ضرورت نوسازی اقتدارگرا از نگاه "مرد آزاد"

یکی از خصایص اصلی ادبیات سیاسی- اقتصادی ایران در سال­های پس از کودتای ۱۲۹۹ش غلبه­ی گفتمان استبداد منور (نوسازی اقتدارگرا) در میان روشنفکران تجددخواه نسل سوم است. سرخوردگی از انقلاب مشروطه در میان برخی از کنشگران سیاسی، بحران­های متعدد سیاسی- اجتماعی به جا مانده از جنگ جهانی اول در ایران و نیز رواج اندیشه­ی دیکتاتور مصلح در برخی از کشورهای توسعه نیافته از جمله ترکیه را می­توان عوامل اصلی تغییر گفتمان سیاسی از مشروطه به استبداد منور دانست. در همین راستا ضرورت نوسازی و تشکیل دولت مقتدر در میان غالب نشریات آن دوره بازتاب گسترده­ای داشته است. "مرد آزاد" که به وسیله علی­اکبر داور در سال ۱۳۰۱ش انتشار یافت از نشریات طرفدار حکومت مقتدر بود که به نقش قدرت دولت مرکزی در نوسازی ساختار اقتصادی، اداری و فرهنگی باور عمیق داشت و اصلاحات را تنها از طریق اجبار ممکن می­دانست. در این مقاله تلاش شده است با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بازخوانی برخی از مقالات روزنامه "مرد آزاد" به معرفی و بررسی اندیشه­های این نشریه در خصوص ضرورت نوسازی اقتدارگرا در ایران پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

مرد آزاد ، علی اکبر داور ، اقتدارگرایی ، نوسازی ، پهلوی اول