شفافیت و جایگاه آن در ارتقای سلامت اداری و مبارزه با فساد از منظر آموزههای اسلامی

شفافیت « در لایه های سازمانی از تدابیر بسیار موثر ارتقای سطح سلامت نظام اداری برای پیشگیری از فساد به شمار می رود و از طریق رویت پذیر ساختن فرآیندهای جار ی در امور سازمانها و ایجاد فرهنگ نظارتپذیری و به تبع آن ایجاد فرهنگ شفافسازی و رعایت آن، ریسک ارتکاب فساد و سوءاستفاده از فرصت ها و موقعیت ها در واحدهای ذیربط سازمان تقلیل پیدا می کند و این یک واقعیت انکارناپذیر است . آشکارسازی ضمن کسب اعتماد عمومی ، از رسوخ شبهه های غیرواقع که زمینه انحراف واحدها ی سازمان و مجریان را به دارد، جلوگیری می نماید. ایجاد شفافیت مستلزم فراهم نمودن ابزارهای است که باید موردتوجه قرار گیرد. از ابزارهای جاری سازمان، مثل اجرای دقیق قوانین گرفته تا بهرهگیری از ابزارهای الکترونیکی پیشرفته امروزی. لیکن در این مجال سعی گردیده است که به تشریح مهم ترین ابزار که برگرفته از آموزههای اسلامی و اعتقادی است بپردازیم و آن جاری نمودن فرهنگ نظارت پذیری جهت استفاده حداقلی از قوانین و ابزارهای نظارتی می باشد. در نوشتار حاضر ضمن بحث در مورد مفهوم شفافیت و تشریح جایگاه مهم آن در شریعت به جهت ارتقا ی سطح سلامت اداری و فساد ستیزی، سع ی گردیده با ملاحظه آموزههای اسلامی ، ابتدا به مبانی اعتقادی اسلام اشاره می گردد و سپس موضوع بسیار مهم مراقبت یا همان خود نظارتی را به خاطر اهمیتش در باب شفافسازیها بیان می شود و در ادامه اهمیت ایجاد فرهنگ نظارتپذیری به جهت رعایت شفافسازیها ، بر اساس مبان ی دینی تبیین می گردد و به ابعاد اهمیت این مسئله در حرکت به سمت تمدن سازی اسلامی بر اساس سند بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی پرداخته شود. امید است در راستای بهبود وضع موجود سلامت اداری بتوان به گفتمانی مشترک و برگرفته از منابع اسلام ی جهت سالم سازی سازمانها و ارتقا ی آن دست یافت .

کلیدواژه ها:

نظارت برخود ، ایجاد فرهنگ شفافیت ، پیشگیری ، سالم سازی ، فساد ستیزی ، تمدن نوین اسلامی ، بیانیه گام دوم انقلاب ، نظارت پذیری