اندازه گیری و تحلیل منابع رشد اقتصادی بخش معدن در ایران

هدف این مقاله اندازه­گیری رشد بهره­وری کل عوامل تولید و تعیین سهم هر یک از منابع رشد اقتصادی بخش معدن، طی دوره ی زمانی ۱۳۵۵-۱۳۸۵ است. در این مقاله، با استفاده از روش حسابداری رشد، سهم رشد بهره­وری و انباشت نهاده­ها در رشد اقتصادی بخش معدن برآورد می­شود. بر اساس مدل برآوردی تابع تولید کاب- داگلاس مقید و از طریق رابطه ی باقیمانده ی سولو، نرخ رشد سالانه ی بهره وری کل عوامل برای هر سال اندازه­گیری شد. نتایج نشان می­دهد که میانگین نرخ رشد بهره­وری کل عوامل طی دوره ی بررسی، معادل ۹۴/۲درصد بوده است. یافته ها نشان می­دهد طی دوره ی بررسی، رشد نیروی کار و موجودی سرمایه به­ ترتیب ۲۳ و ۲۱ درصد رشد اقتصادی بخش معدن را تشکیل می دهند. بقیه ی رشد اقتصادی به بهره وری کل و سایر عوامل نسبت داده می شود. بنابراین نظر به عملکرد مطلوب بخش معدن در تحقق رشد مطلوب بهره­وری، این بخش می­تواند در تحقق اهداف برنامه­های توسعه ی اقتصادی، مبنی بر افزایش سهم رشد بهره­وری کل عوامل در رشد اقتصادی کشور، کمک موثری کند.