درمان های رفتاری در لکنت

سابقه و هدف: لکنت اختلالی است که جریان گفتار را به وسیله تکرار، کشیده گویی و گیر گسسته می سازد و بعضا با رفتارهایوابسته همراه است. در این مطالعه قصد داریم تا به به بررسی رویکردهای درمانی در کودکان و بزرگسالان دارای لکنت بپردازیم .مواد و روشها: در پایگاههای اطلاعاتی PubMed و Google scholar جستجو انجام شد و در این فرآیند نهایتا ۴ مقالهکه درمان های رفتاری لکنت را مورد بررسی قرارداده بودند وارد مطالعه شدند. این مقاله مروری کوتاه بر لکنت دارد و سپسخلاصه ای از رویکردهای فعلی برای درمان لکنت در کودکان و بزرگسالان را ارائه می دهد. درمان از نظر رویکردهای چند عاملی،عامل، سازماندهی مجدد گفتار و رویکردهای ضد اضطراب و رویکردهای جامع مورد بحث قرار می گیرد.یافته ها: درمان های چند عاملی و عملی برای کودکان خردسالی که لکنت دارند طراحی شده است. هر دوی این رویکردهاشامل آموزش والدین میشوند و عمدتا در تمرکزشان بر کاهش تقاضاها از کودک )چند عاملی( یا در استفاده از تحریک احتمالیپاسخ )شرطیسازی عامل( متفاوت هستند. برای بزرگسالانی که لکنت دارند از رویکردهای سازماندهی مجدد گفتار و ضداضطراب استفاده می شود. رویکردهای سازماندهی مجدد گفتار بر مکانیزم تولید گفتار تمرکز دارند و درمانهای ضد اضطراببر علائم و چالشهای اجتماعی و شغلی لکنت تمرکز دارند.نتیجه گیری: درمانهای چند عاملی برای کودکان و رویکردهای مدیریت لکنت برای بزرگسالان رایج هستند و تمایل دارد ازکار در زمینه هایی مانند رفتار درمانی شناختی و حساسیت زدایی استنباط شود. رویکردهای جامع یا کل نگر برای درمان لکنتنیز مورد بحث قرار گرفته است. رویکردهای جامع برای درمان لکنت در بزرگسالان هم به بهبود روان گفتار و هم مدیریت لکنتکمک می کند.

کلیدواژه ها:

درمان لکنت ، چند عاملی ، سازماندهی مجدد