بررسی میزان فراوانی شکایات و نیازهای توانبخشی در ۱۵۰ سالمند مراجعه کننده به مرکز آموزشی پژوهشی و توانبخشی سالمندان

هدف: در کشورهایی که طب سالمندی شناخته شده است ، تحقیقات فراوانی در رابطه با بهداشت و سلامت سالمندان انجام می شود. با توجه به اینکه طب سالمندی در کشور ما نیز در حال شناسایی است، این مطالعه با هدف بررسی وضعیت و فراوانی شکایات سالمندان و تعیین نیازهای توانبخشی آنان و مقایسه نتایج با مطالعات سالمندی در سایر کشورها انجام شده است. روش بررسی: این تحقیق یک مطالعه توصیفی است و روی ۱۵۰ سالمند مراجعه کننده سرپایی به مرکز آموزشی، پژوهشی و توانبخشی سالمندان در سال ۱۳۷۸ انجام شده است و اطلاعات مورد نیاز با مطالعه پرونده این گروه جمع آوری شد. یافته ها: از ۱۵۰ سالمند مراجعه کننده، %۵۸ زن – %۴۲ مرد بوده اند . حداقل سن ۵۵ و حداکثر ۱۰۰ سال بوده است. %۱۷/۳ بی سواد و %۱۹/۳ بالای دیپلم بوده اند. در بین زنان، %۱۳ بیوه و در بین مردان %۱/۲ بیوه بوده اند. در این گروه ۱۵۰ نفری ۲ نفر زن مجرد ازدواج نکرده و یک نفر مرد ازدواج نکرده بوده است. شایع ترین شکایات سالمندان، عمدتا بیماریهای قلب و ریه با %۶۳/۳ و بعد، شکایات اسکلتی عضلانی با %۵۴/۶، سپس شکایات خلقی و روانی %۲۴/۶ و بیماریهای مغز و اعصاب %۱۸ بوده است. مجموعا %۳۵ سالمندان از برنامه های فیزیوتراپی، %۱۳ از کاردرمانی و %۲ از برنامه گفتار درمانی استفاده کرده اند. نتیجه گیری: با توجه به پایین بودن میزان ارائه خدمات توانبخشی در جامعه سالمندی کشور ما در مقایسه با کشورهایی که دارای طب سالمندی هستند، به نظر می رسد که رشته های توانبخشی و نقش آنها در افزایش کیفیت زندگی سالمندان، برای هر دو گروه سالمندان و پزشکان ما مورد غفلت قرار گرفته است، به ویژه، آشنایی بیشتر پزشکان با رشته های توانبخشی در طب سالمندی لازم به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

Aging study ، Aging complains ، Aging rehabilitation ، مطالعه سالمندی ، شکایات سالمندی ، توانبخشی سالمندی