تبیین شاخصه های تربیتی انسان مثبت و منفی در حکمت ۳۱ نهج البلاغه و دلالت های آن در تعلیم و تربیت

هدف پژوهش حاضر تبیین شاخصه های تربیتی انسان مثبت و منفی در حکمت ۳۱ نهج البلاغه و دلالت های آن در تعلیم و تربیت البلاغه می باشد. روش پژوه توصیفی- تحلیلی و استنتاجی می باشد.یافته های پژوهش نشان داد که شاخص های انسان مثبت در حکمت ۳۱ نهج البلاغه عبارتند از: شکیبایی، اهل یقین، یقین را چهار شعبه است: بینایی هوشمندانه و دریافت از روی حکمت و پند گرفتن از چیزهای عبرت آمیز و رفتن به روش پیشینیان. از جمله دلالت های انسان مثبت در حکمت ۳۱ نهج البلاغه در قلمرو تعلیم و تربیت در زمینه اهداف و اصول تربیتی به دست آمد عبارتند از: هدف غایی : سعه صدر و خویشتن داری در تربیت فرزندان، هدف واسطی : پرورش صداقت و راستگویی، هدف واسطی: تحقق عدالت در تمامی ابعاد شخصیتی متربیان، هدف واسطی : تقویت روحیه جهادی و مبارزه با باطل، هدف غایی : پرورش روحیه عبرت گیری از گذشتگان جهت ساختن آینده مطلوب. اصول تربیتی به دست آمده بر اساس شاخص های انسان مثبت در حکمت ۳۱ نهج البلاغه عبارتند از: اصل شکیبایی و بردباری، اصل عدالت محوری، اصل عبرت آموزی، اصل روحیه جهادی. در نقطه مقابل شاخص های انسان منفی بر اساس حکمت ۳۱ نهج البلاغه به دست امد که عبارتند از: دارای سوء ظن و تردید، اهل مخاصمه و تنش، منحرف از راه حق، اهل کینه و دشمنی. نتایج پژوهش نشان می دهد که شاخص های انسان مثبت و منفی در قلمرو تعلیم و تربیت می تواند راه گشای مشکلات متربیان باشد

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، انسان شناسی ، حکمت ۳۱