بررسی شعر اعتراض شاعران فارسی و عربی زبان معاصر با مضمون وطن

اعتراض برگرفته از تعهد اجتماعی در آیینه شعر معاصر، مقولهای است که طی آن صاحبنظرانو هنروران ادب فارسی به منظور تبیین مشکلات جامعه و روشنگری و آگاهیبخشی، ناخرسندیخود را از وضع موجود ابراز و به واسطه رسالت و مسئولیتی که بر دوش خود احساس میکنند،فراخور شرایط و مقدورات، کژیها و ناراستیها را بهویژه در ساختار اجتماعی و سیاسی برنمی-تابند و نسبت به آنها واکنش نشان میدهند. شاعران فارسی و عربی زبان معاصر نسبت بهوطن و زادگاه خویش ارادتی قلبی و بیپیرایه دارند که به اشکال مختلف نسبت به بروز آن اقداممیکنند و شعر که از دیرباز به عنوان تجلیگاه اندیشه انسان از ظرفیت لازم برای بروز اینارادت شناخته شده یکی از این ابزارهاست و شاعران، علاوه بر اعتراض به وضع موجود نسبت بهحکام بیکفایت و شهروندان بیمسئولیت و بعضا خائن به وطن، پرچم مخالفت برداشتهاند.در این پژوهش به واکاوی موضع شاعران عربی زبان و فارسیزبان معاصر (در محدوده ایرانجغرافیایی-کشورهای فارسیزبان فعلی) در قبال وطنفروشی و وطن فراموشی پرداخته شده وضمن آوردن نمونههایی از اشعار، داوریهای این طبقه فرهیخته در موضوع خیانت به آرمانوطن، یا دل بریدن از مام میهن، نقد و بررسی شده است. این تحقیق نشان میدهد که در ایناشعار، جلوههایی قابلاعتنا از نکوهش و مذمت وطن فراموشی و وطنفروشی مشهود است.

کلیدواژه ها:

اعتراض ، شعر ، شاعران معاصر ، وطنفروشی