اثر مخلوط قارچ کش های کاربندازیم، ایپرودیون و تبوکونازول روی Sclerotinia sclerotiorum
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 216
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PPS-10-2_004
تاریخ نمایه سازی: 6 آذر 1402
چکیده مقاله:
بهلولی ب، ابرین بنا م، قوستا ی (۱۴۰۰) اثر مخلوط قارچ کش های کاربندازیم، ایپرودیون و تبوکونازول روی sclerotiorum Sclerotinia . دانش بیماریشناسی گیاهی ۱۰(۲): ۴۹-۴۰. Doi: ۱۰.۲۹۸۲/PPS.۱۰.۲.۴۰.
مقدمه: قارچ خاکزی Sclerotinia sclerotiorum یا کپک سفید عامل بیماری مخرب پوسیدگی ریشه و ساقه گیاهان بسیاری است. مبارزه شیمیایی با توجه به عدم وجود رقم هایی با مقاومت بالا، به عنوان مهم ترین روش مدیریت این بیمارگر گیاهی است. اما استفاده مکرر از قارچ کش ها منجر به بروز سویه های مقاوم در جمعیت بیمارگر می شود. استفاده از قارچ کش هایی با نحوه اثر متفاوت، به خصوص آنهایی که اثر تشدیدکننده دارند، از مهم ترین روش های ضدمقاومت به قارچ کش ها است. مواد و روش ها: اثر نسبت های مختلف مخلوط دو به دو قارچ کش های کاربندازیم، ایپرودیون و تبوکونازول روی رشد پرگنه چهار جدایه S. sclerotiorum، و بررسی خاصیت تشدیدکننده احتمالی آنها در شرایط درون شیشه ای در این پژوهش، مورد آزمایش قرار گرفت. جدایه های بیمارگر در محیط کشت سیب زمینی- دکستروز- آگار حاوی غلظت های مختلف از مخلوط قارچ کش ها کشت شدند و مقادیر EC۵۰ و فاکتور تشدیدکنندگی برای نسبت های مختلف مخلوط قارچ کش ها محاسبه گردید. یافته ها: مخلوط تبوکونازول: کاربندازیم به نسبت ۷:۱، روی همه جدایه ها اثر تشدیدکنندگی و بازدارنده داشت و مخلوط کاربندازیم: ایپرودیون به نسبت ۹:۱روی سه جدایه اثر تشدیدکنندگی و بازدارنده نشان داد. نتیجه گیری: مخلوط تبوکونازول: کاربندازیم به نسبت ۷:۱، بهترین اثر تشدیدکنندگی و بازدارندگی از رشد تمام جدایه های بیمارگر را داشت، بنابراین پتانسیل به کارگیری در برنامه مدیریت S. sclerotiorum را دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
Samaneh Bahlooli
Urmia University
Masoud Abrinbana
Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Urmia University, Urmia, Iran
Youbert Ghosta
Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Urmia University, Urmia, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :