یادداشت های شاهنامه ۵ (به یاد دکتر شهرام آزادیان (۱۳۵۲-۱۴۰۲))

موضوع این شماره از «یادداشت­های شاهنامه» دو لغت دیناور و خویشکار است. شارحان شاهنامه، تا آن جا که نویسنده حاضر می­داند، درباره معنی و ضبط این دو کلمه سخن دقیق نگفته­اند و اگر بعضی سخن درستی گفته باشند، رای ایشان در سخنان نادرست دیگران گم شده است. دیناور گونه­ای از کلمه دینور است و خویشکار همان کلمه آشنای کتاب­ها و رساله­های پهلوی به معنای «وظیفه­شناس» و «درستکار» است و به خلاف سخن بعضی نسبتی با خیش، ابزار کشاورزی معروف، البته ندارد. سعی شده است این دو نکته به شواهدی از نوشته­های فارسی و پهلوی مستند و مستدل شود.

کلیدواژه ها:

شاهنامه ، فرهنگ­نویسی ، ریشه­شناسی ، ادبیات پهلوی ، دیناور ، خویشکار